شاید چون داستان دوست داریم
به قول عبدی‌پور "انسان با داستان تسری پیدا میکنه"

نمیدونم کجا بود ولی یکی داشت میگفت من وقتی شروع کردم برای آیلتس بخونم و تمرین رایتینگ نوشتم، تازه فهمیدم تفکر نظام مند چیه. دیدم بابا من این همه سال انشا نوشتم و یه سری آرایه ادبی سر هم کردم درصورتی که درباره یه موضوع ساده نمیتونم چهارخط با استدلال و منطق یه متن منجسم بنویسم، چه برسه بخوام فکر منظمی رو دربارش پیش ببرم

روی هیچ چیزی اونقدر عمیق فکر نمیکنی
یا جوابشو پیدا میکنی
یا اصلا بیخیال سوال میشی
فکرهات گره میخورن تو هم و کور میشن

I'm a melancholy man
That's what I am
All the world surrounds me
And my feet are on the ground
I'm a very lonely man
Doing what I can
All the world astounds me
And I think I understand
That we're going, to keep growing
Wait and see

مثل اینا که گل میکشن احساس میکنم ریاضی مغزمو باز میکنه. یعنی واقعا حسش اینه که مغزم باز شده میخواد از جمجمم فوران کنه بیرون

قبل از اینکه بری ببین برا چی میری

اگه نرفته بودی گریه منو نمیبرد