این غزل ۳۰ ساله شد

می آیی و مهربانی از چشم های تو پیداست
با من بمان تا ببینم دنیا چه اندازه زیباست

این عشق تا کی بماند پنهان میان من و تو
حرفی بزن تا بجوشد طوفان عشقی که در ماست

ای کاش مثل کبوتر یکباره پر می گشودیم
شاید برای من و تو دنیا در آن سوی دریاست

در باور سبز چشمت تفسیری از مهربانیست
هم چشمهای تو اول هم آخر کار دنیاست

می آیی و در خیالم یک شاخه گل می نشانی
در سینه ام از حضورت دشتی پر از یاسمن هاست

#محسن_چالاک
۲۳ آذرماه ۱۳۷۳ سبزوار

@mchalak

بسکه شبها با خیالت عشق بازی می کنم
صبح نیلوفر به مرداب تنم روییده است

#محسن_چالاک
@mchalak

کنارت می نشینم می کشم دستی به موهایت
دل آشفته ام را با تو سامان می دهم هر شب

#محسن_چالاک
@mchalak

شب کنج دلم چراغ گر می گیرد
بی تو تن این اتاق گر می گیرد

صدبار اگر دور شوی از من ، باز
این آتش اشتیاق گر می گیرد

#محسن_چالاک

پ.ن: چراغ قافیه سماعی با اتاق و اشتیاق
@mchalak

از لقمه ی ناجور، دهن آلوده
روح و دل و جسم و جان و تن آلوده

هرجا که قدم گذاشتم ، می آمد
بوی سگ مرده ای لجن آلوده

#محسن_چالاک
@mchalak