بعضی وقت‌ها عشق کافی نیست!

اون لحظه که قضاوت شدی و بغضت اجازه توضیح دادن بهت نمیده...

نمیدونم چطور بگم ولی یه روزایی دلم میخواد وجود نداشته باشم. نه غمگینم، نه ناراحت، نه ناامید و نه هیچ چیزی شبیه به اینها. صرفا تحمل وجود داشتن رو از دست میدم انگار.

و تو تنها دلیلی هستی که همه ازم می‌پرسن
چرا به گوشیم لبخند می‌زنم!

انقدر بدم میاد وقتی یکی برای اولین بار می‌بینتم اولین چیزی که بهم میگه اینه که همیشه انقدر ساکتی؟ خب چیکار کنم الان برات؟؟