+من هیچوقت به هیچکس نیاز نداشتم.
مثل همیشه از ادما فرار میکنم و توی تنهاییم زندگی میکنم،ادما به درد من نمیخورن.
-فرار کردن همیشه اسون ترین راهه،اینکه نادیده بگیری و بخوای همه ی مشکلاتت رو تنهایی حل کنی راحت ترین و امن ترین سپر دنیاست؛ولی تا کِی؟
تا کی میخوای زیر سایه ی تنهاییت زندگی کنی و نذاری هیچکس کمکت کنه؟
به خودت بیا؛تو به ادمای مسخره ی دورت نیاز داری.

شب که میشه تمام افکارم یدفه میریزن سرم و محاصرم میکنن.

آرامشم

ترکیب یه ادم خونسرد و شوخ طبع با یه ادم عصبی به عنوان پارتنر یه ترکیب جهنمیه.

تناقض فقط قیافه ی کیوت و سادیسم.

اندفه هم اندرکات بعدش فقط بلند، بلند، بلند.

میدونید چیه؟ وقت مردنه.

من زنده از امتحان در اومدم