تحریم کالاهای اسرائیل
قسمت سوم

آمادگی برای پاسخ به شبهات

بسیاری در مورد تحریم شبهه مطرح می‌کنند و هر کدام شان دلایل خاص خود را دارند پس پاسخ به شبهات آنها هم متفاوت خواهد بود. بعضی از کسانی که شبهه مطرح می‌کنند از تعامل با شرکت‌های صهیونی فایده حاصل می‌کنند. مثل: نمایندگی شرکت‌ها، کارمندها یا کسانی که دنبال حقوق (معاش) کلان هستند که در شرکت‌های وطنی به آنها داده نمی‌شود.
بعضی هم، مسلمانانی هستند که فواید تحریم را نمی‌دانند و عده‌ای هم بدخواه مسلمانان هستند که نمی‌خواهند در هیچ صورتی کمکی به مسلمانان بکنند. بعضی‌ها هم مسلمانانی هستند که احساس شکست بر آن‌ها غلبه کرده و هیچ امیدی به پیروزی ندارند و برای ادامه مسیر روحیهٔ شان ضعیف است.
برخی، از قشر مرفه هستند که نمی‌توانند روش زندگی خود را تغییر دهند و از اسباب خوشبختی خود قدری بکاهند. گروهی هم مسلمان‌هایی هستند که با وجود دانستن اهمیت و ضرورت تحریم بعد از حرارت و شوق زیاد، به سستی گرویدند و بعد از تکاپوی زیاد به تنبلی افتادند.
همهٔ این‌ها به گونه‌ای شبهه مطرح می‌کنند و از شبهات دیگران متاثر می‌شوند، به حسب اینکه سبب شبهه چه چیزی باشد، طریقهٔ رد آن نیز متفاوت است.

برگزاری کنفرانس در مورد تحریم؛
لازم است که علاقه‌مندان تحریم، کنفرانس‌های عمومی (و لو به شکل محدود) برگزار کنند و مسئلهٔ تحریم و امور متعلق به آن‌ را به مناقشه بگذارند؛ این کنفرانس می‌تواند در یک انجمن یا اتحادیه یا مرکز فرهنگی یا هر مجتمع دیگری برگزار شود و متخصصین دعوت شوند تا در زمینه‌های مختلف مربوط به تحریم سخنرانی کنند؛ بعضی جوانب فقهی را در نظر بگیرند، دیگری جانب اقتصادی، عده‌ای به جوانب سیاسی موضوع بپردازند و به همین ترتیب ادامه پیدا کند.

این کنفرانس‌ها فواید زیادی دارد؛ کسانی‌که سخنرانی ارائه می‌دهند هر کدام دیگری را تکمیل می‌کنند: همان‌گونه که مسئله، با سؤال‌هایی که از طرف حاضرین پرسیده می‌شود و جواب‌هایی که داده می‌شود، واضح‌تر می‌شود.
یادم آمد که یک بار برای ارائه کنفرانس به اردن دعوت شدم، با وجود اینکه من سخنران بودم اما از سؤال‌ها و نظرات حاضرین بسیار استفاده کردم و انگیزه‌ام برای تحریم و فهم عمیق‌تر موضوع بیشتر شد.
لازم است اشاره کنم که ما می‌توانیم این کنفرانس‌ها را از طریق اینترنت و یا از طریق تماس تصویری زنده برگزار کنیم که مشکل زمان و مکان نیز حل می‌شود. همان گونه که می‌توان دایرۀ شنوندگان و بینندگان را نیز وسیع کرد؛ پس با این طریق می‌توان از چند کشور شامل کنفرانس شد. این از خوبی‌های وسایل ارتباطی جدید است که باید در راه درست از آن‌ها استفاده کنیم.

تهیهٔ لیست اجناس شامل تحریم؛
این کار بسیار مهم است؛ چرا که بسیاری از اشخاصی که برای تحریم ترغیب می‌شوند، نمی‌دانند کدام شرکت‌ها را باید تحریم کنند؛ به همین دلیل نوشتن لیستی از اجناس و شرکت‌هایی که باید تحریم شوند بسیار مهم است تا آموزش مردم از طریق اطلاعات درست صورت گیرد.
در این لیست اگر لوگوی شرکت درج شود بسیار مفید واقع خواهد شد؛ چرا که بسیاری از مردم نام شرکت را نمی‌خوانند یا سواد خواندن انگلیسی را ندارند پس وجود لوگوی شرکت می‌تواند برای مردم مفید باشد؛ لوگو به نسبت طراحی منحصر به فردش بیشتر در ذهن می‌ماند. پس به یاد یک مسلمان میماند که چه شرکت‌هایی را باید تحریم کنند.
دوست دارم در اینجا بر دو نکته بیشتر تاکید کنم:
اول: قبل از اینکه لیست شرکت‌ها و اجناس شامل تحریم تهیه شود باید بسیار تحقیق شود؛ چرا که اشتباه باعث می‌شود که یک شرکت به ناحق دچار ضررهای بسیار بزرگ شود؛ پس فقط شرکت‌هایی را در این لیست اضافه می‌کنیم که مطمئن هستیم به نظام صهیونیست و اسرائیل کمک می‌کنند. اگر در لیست خود شرکت‌هایی را از قلم بیندازیم که به اسرائیل کمک می‌کنند بهتر از این است که ناحق شرکت‌هایی را وارد لیست کنیم که هیچ ارتباطی با اسرائیل ندارند.
دوم: لازم است که تاریخ ثبت این لیست نوشته شود چرا که ممکن است به مرور زمان این لیست‌ها تغییر کنند؛ پس باید تاریخ تهیه این لیست نیز واضح نوشته شود تا معلوم شود که در تهیه این لیست چقدر دقت صورت گرفته است.
اما پخش و نشر این لیست‌ها می‌تواند از طریق افراد یا مدارس و دانشگاه‌ها و یا هم از طریق انجمن‌های اجتماعی صورت گیرد یا اینکه به شکل عمومی‌تر و بزرگ‌تر بر صفحات اینترنت باشد.

ان‌شاءالله ادامه دارد… .

منبع: فلسطین و واجبات الامة
دکتر راغب السرجانی
ترجمه: محمدعمر عمری

https://omaromari.com/2370/1/

(source) - (readable)

(source) - (readable)

به اسرائیل کمک نکنیم!

اگر توان این را نداریم که به نحوی به برادران مظلوم خود در فلسطین کمک کنیم، حداقل می‌توانیم از کمک کردن به اسرائیل خودداری کنیم.
اگر نمی‌توانیم دست مظلوم را بگیریم حداقل به ظالم کمک نکنیم!
در این روزهایی که بزرگ‌ترین فجایع انسانی در غزه در حال رخ دادن است، چطور می‌توانیم در گروه کمک‌کنندگان به اسرائیل باشیم؟
با خرید هر کالای اسرائیلی به تجهیزات نظامی اسرائیل کمک کرده‌ایم.
تحریم کالاهای اسرائیلی حداقل کاری است که از دست من و شما برمی‌آید.
کالاهای اسرائیل را تحریم کنیم و نگذاریم اقتصاد اسرائیل روز به روز بیشتر تقویت شود!
کار بسیار آسان و ساده است فقط کافی است بجای خرید کوکاکولا و پپسی از نوشابه‌های  دیگر استفاده کنیم.
بجای خرید خمیردندان کولگیت و سنسوداین از خمیردندان‌های دیگری که در بازار موجود است استفاده کنیم.
بجای خرید شیرخشک نیدو و سریلاک از جایگزین‌های دیگر موجود در بازار استفاده کنیم!
بجای خرید از قهوه‌های شرکت نسکافه از قهوه‌های دیگر استفاده کنیم.
بجای استفاده از محصولات شرکت نوتلا از جایگزین‌های مناسب دیگر استفاده کنیم.
بجای خرید از چپس‌ لایز از محصولات دیگر استفاده کنیم!
فقط کافی است هنگام خرید این احساس را داشته باشیم که با خرید کالاهای اسرائیلی به برادران خود در غزه ظلم کرده‌ایم.

https://t.me/Islamicawakening786

اشتباه بزرگ در مسیر نویسندگی

نویسندگی راه طولانی و صعب العبوری است که صبر و حوصلهٔ زیاد و تمرین مداوم می‌طلبد.
سال‌ها باید دود چراغ خورد و شب‌ها را تا سحر تمرین نوشت تا صبح دولت نویسندگی بدمد.
یکی از اشتباهات رایج در دنیای نویسندگی این است که خود را با بزرگان نویسندگی مقایسه کنیم در حالی که زحماتشان را در نظر نگیریم.
عباس معروفی، نویسندهٔ کتاب سمفونی مردگان، گفته بود تا چند سال فقط از روی آثار بزرگان رونویسی می‌کرده‌است.
این حوصله امروزه در میان نوآموزان نویسندگی دیده نمی‌شود در عوض روزانه خود را با بزرگان مقایسه می‌کنند و توقع دارند نوشته‌های شان همان قدر دیده شود.
یادم است ابتدای راه روزانه منتظر بودم چند نفر نوشته‌های مرا می‌بینند و بازخورد می‌دهند این بود که بعد از هر نوشته‌ای ساعت‌ها چشم به صفحهٔ موبایل داشتم تا دیلینگ نوتیفیکیشنش مرا به وجد آورد؛ اما چون دیلینگی نبود روز به روز بیشتر از نویسندگی نا امید می‌شدم.
روزی از روزها حکیم ابوالعزیز شاهین الکلانتری در جریان یکی از درس‌ها به این موضوع پرداخت و مریدان را نصیحت‌ها نمود. با همان طبع عارفانه و لحن صوفیانه‌اش گفت: تا سال‌ها منتظر بازخورد نباشید چون کسی محل گربه هم به شما نمی‌گذارد.
این شد که ما مریدان سر درگریبان انداخته و از کرده‌ها پشیمان شدیم و عهد کردیم که دیگر به فکر تمرین باشیم و خود را با بزرگان مقایسه نکنیم.
از اول باید تکلیف هنرجو معلوم باشد.
بداند که اگر می‌خواهد به بزرگان نویسندگی برسد باید پا جای پای‌شان بگذارد و قدم به قدم، راه‌شان را دنبال کند.

@Islamicawakening786

نویسندگی، جادهٔ بی‌انتها!

در مسیر نویسندگی نباید چشم مان همیشه به انتهای مسیر باشد. چرا که گاهی مسیر نویسندگی اصلا انتها ندارد.
چه زمانی می‌توان گفت فلانی نویسنده است؟
بعد از چند سال می‌توان نویسنده شد؟
بعد از طی چه مسیری میشه نویسنده شد؟
این‌ها سؤال‌هایی هستند که می‌توان برای هرکدام هزار جواب داد و می‌توان بی‌جواب گذاشت.
پس چه باید کرد؟
باید از مسیر لذت برد.
وقتی که وارد دنیای نوشتن شدیم باید سعی کنیم از لحظه لحظهٔ مسیر لذت ببریم و نگذاریم اندیشهٔ رسیدن به مقصد ما را از لذت مسیر غافل کند.
مسیر را برای خود لذت‌بخش کنیم.
شاید مسیر نویسندگی خودش مقصد باشد!
شاید اصلا جادهٔ نویسندگی انتها نداشته باشد!
اندیشهٔ رسیدن به مقصد من و شما را دل‌زده می‌کند و عبور از مسیر پر فراز و نشیب نویسندگی را دشوار می‌سازد.
ممکن است میانهٔ مسیر خسته شویم و رها کنیم.
پس اگر وارد دنیای نویسندگی می‌شوید باید بدانید که هر قدمش یک مقصد جداگانه‌است.
لذت ببر!

@Islamicawakening786

اولین گام نویسندگی

مقابله با خود

برای نویسنده شدن یکی از مهم‌ترین و ابتدایی‌ترین مراحل، شهامت اظهار وجود است؛ باید بتوانی خود را نشان دهی!
باید این شهامت را داشته باشی که خود را ثابت کنی.
نوشته‌هایت را منتشر کنی و مسئولیت آن را قبول کنی!
باید بتوانی در مقابل قضاوت دیگران قرار بگیری!
با نوشتن و منتشر کردن روز به روز شهامت اظهار وجود و اظهار نظر در تو بیشتر می‌شود.
البته نوشتن در خفا هم خالی از مزیت نیست؛ بوده‌اند کسانی که در خفا و با نام‌های مستعار نوشته‌اند.
گمان می‌کنم که نوشتن با نام مستعار هم نوعی اظهار وجود است؛ چون اگر دیگران نمی‌دانند با کی طرف هستند تو که می‌دانی!
باز هم می‌توانی نظرات دیگران را دریافت کنی.
پس حتی نوشتن با اسم مستعار و منتشر کردن هم نوعی اظهار وجود است البته درجهٔ خفیف‌تر آن.
اما گاهی انسان آن‌قدر اعتماد به نفسش ضعیف است که حتی نمی‌تواند خود را برای خودش ثابت کند.
نمی‌تواند به خودش بگوید که من هم هستم.
این مشکل شاید زیاد شایع نباشد اما هست.
وجود دارد و افرادی را با این مشکل مشاهده کرده‌ام.
فکر می‌کنم زمانی انسان توانایی روبه‌رو شدن با دیگران را پیدا می‌کند که شهامت مقابله با خودش را داشته باشد.
اول باید بتوانی در خلوت خودت بنویسی.
در مسائل مختلف اظهار نظر کنی.
نظرات دیگران را نقد کنی و نظر خود را ترجیح دهی.
بعدها می‌توانی خود را در معرض دید دیگران قرار دهی.
پس گام اول برای نویسنده شدن مقابله با خود است.
@Islamicawakening786