میراث رئیس جمهور شهید

?محمد اسکندری

?مطابق روالِ معمولِ جلسات دیدار دانشجویی، اول دانشجویان صحبت کردند و بعد آقای رئیس جمهور

?تو بخش اول مباحث و انتقاداتمون رو مطرح کردیم، اما مثل همیشه حرف‌های ما جنبشی‌ها تموم شدنی نبود

?تو بخش دوم که نوبت پاسخ‌گویی و صحبت‌ رئیس جمهور بود، چندجا از صحبت‌های ایشون، قانع نشدیم و جسارت کردیم و تو حرف‌هاشون پریدیم

?چند دقیقه بعد کاملاً اتفاقی حواسمون به یه چیزی پرت شد و حاج‌آقا با لحنی صمیمی و طنزآمیز گفت: آی آقایونی که اون ته شلوغ می‌کنید؛ گوش کنید! دارم جواب سوال‌ها و انتقادات شما رو میدم

?بعد از جلسه رفتیم برای افطار و نماز. سر سفره افطار هم فرصت رو مغتنم دیدیم و با چندتا از بچه ها رفتیم پیش حاج اقا و شروع کردیم به بحث کردن و انتقاد و این حرفا

?حاج‌آقا با کمال آرامش و بدون ذره‌ای تکبر به حرف‌های ما گوش می‌کرد و با سعه صدر جواب انتقادات‌مون رو می‌داد، مثل خیلی‌ها نبود که توانایی تحمل حرف تند و تیز رو ندارند. بعضیا تا دو کلام بهشون انتقاد میکنی سریع برآشفته میشن و جوری رفتار می‌کنند که آدم از سوال یا انتقادش پشیمون میشه؛ اما حاج‌آقا اینگونه نبود

?همین سعه‌صدر و خوش‌اخلاقی و عدم تکبر ایشون بود که باعث می‌شد تا یک فضای صمیمی و دوستانه برای گفتگو شکل بگیره و کسی حرفش رو قورت نده!

?این سطح از سعه‌صدر و خوش‌خلقی و عدم تکبر ایشون واقعاً ارزشمند بوده و هست، امیدوارم این ویژگی ممتاز و برجسته برای رئیس جمهور‌های آینده هم به یادگار بماند. 
خدایش رحمت کند.

پ.ن: خاطره دیدار رمضانی دانشجویان با رئیس جمهور/۱۷فروردین ۱۴۰۱

?@Aarman_shahr

? ام حنظله!

? کاش بودی و می‌دیدی که شیر بچه‌ات، با سینه‌ای ستبر و مشت‌هایی گره کرده، چگونه خواب از چشم صهیونیست‌ها می‌رباید.

?کاش بودی و می‌دیدی که بذر‌های مقاومتی را که تو در دل‌هایمان کاشته‌ای، جوانه کرده.

?کاش بودی و می‌دیدی که فرزندانت آنقدر قوی و شجاع شدند که مثل گذشته صبر نکردند تا جباران و ستمگران سراغشان بیایند،
اینبار ما غافلگیرشان کردیم و سروقتشان رفتیم، فلاخن‌هایمان را موشک و پهپاد کردیم و با داغ‌هایی که بر دل داشتیم، از زمین و هوا بر سرشان فرود آمدیم.

?کاش بودی و می‌دیدی که صف به صف حنظله‌ها بدون ذره‌ای تردید، بدون اندکی ترس ایستاده‌اند تا قدسِ زیبا را از چنگال غاصبان آزاد کنند و درختان زیتون‌ات را که عمرشان از عمر این سگ‌ها بیشتر است را پس بگیرند.

?کاش بودی و می‌دیدی که فرزندانت دست روی دست نگذاشتند و تحمل نکردند تا خائنانِ بی‌غیرتی که جز ننگ چیزی برای اسلام ندارند، آرمانت را به ثمن بخس بفروشند و اثبات کردند تنها ‌چیزی که برایشان عادی سازی خواهد شد، چیزی جز فورانِ آتش‌فشانِ خشم و نفرتِ امت غیور مسلمان نخواهد بود.

?کاش بودی و می‌دیدی که فرزندانت این همه سال ظلم و جنایت را نه فراموش کرده‌اند و نه از حقشان کوتاه می‌آیند؛
عاشقانه ایستاده‌اند و ابایی از اسارت و جانبازی و شهادت ندارند.
درس‌هایت را خوب یاد گرفته‌اند و قبل از تحقیر صهیونیست‌ها، با وجدان‌های بیدار و جان‌های آزاده‌ی خود، زندگیِ با ذلت را به سخره می‌گیرند و تحقیرش می‌کنند و با قلبی آکنده از امید و مطمئن به فضل الهی به سراغ شهادت می‌روند.

?ام‌ حنظله! أم الشهداء!
ما فرزندانت، دلتنگ بوسه بر آن چارقد سفیدت هستیم، همانی که فقط برای استقبال از شهدایمان می‌پوشیدی، هوس همان دهینی را کرده‌ایم که شب شهادت برادران و خواهرهای‌مان می‌پختی و کِل‌کشان و هلهله کنان بین مردم پخش کردی. می‌خواهیم با همان اشک شوق و لبخندی که زیر تابوت ابراهیم داشتی، به استقبال تابوت ما هم بیایی!

?راستی ام حنظله!
دلشاد باش که فرزندانت، انتقام جانبازیِ جمال و شهادتِ محمدت را هم گرفتند و سیلی محکمی بر صورت غاصبان و قاتلانش زدند.

#طوفان_الاقصی
#محمد_الدره
#حنظله

?@Aarman_shahr

ام حنظله!

?کاش بودی و می‌دیدی که شیر بچه‌ات، با سینه‌ای ستبر و مشت‌هایی گره کرده، چگونه خواب از چشم صهیونیست‌ها می‌رباید.

?کاش بودی و می‌دیدی که بذر‌های مقاومتی را که تو در دل‌هایمان کاشته‌ای، جوانه کرده.

?@Aarman_shahr