«خوبم اما
‏اگر فکر کنم،
‏گریه‌ام خواهد گرفت.»

• سیامک تقی‌زاده

@letterssto

کجا هست توی این دنیای بزرگ که من بتوانم بدون ترس، سیری نگاهت بکنم و بروم. بروم، همین طور با خیال صورتت بروم و نفهمم به بیابان رسیده‌ام.

شرق بنفشه|شهریار مندنی‌پور

«واقعیت این است که طعم با تو بودن طعمی‌ست بین اضطراب و خوشبختی.»

_نامه آلبر کامو به ماریا کاسارس

امروز به تعداد آدم‌هایی که در اطرافم هستند و می‌دانم به کمک احتیاج دارند فکر می‌کردم، کمک‌های کوچک؛ مثلا یک‌ هم‌صحبت، یک گوش شنوا، مقدار کمی پول حتی. هر چه تعدادشان در ذهنم بیشتر می‌شد، خود را ناتوان‌تر می‌یافتم. آدم محتاج آدم ا‌ست. کاش بتوانم دنیایم را کمی وسیع‌تر کنم، از فکر خود بیرون بیایم، کمی آغوش محبتم را بازتر کنم، شاید آدم‌های اطرافم حالشان بهتر شود.

@prague7

از این‌که تو خود حاضری، و من به گفتگوهای خیالی با تو روی آورده‌ام در رنجم.

@prague7

‏«کاش بودی، آلبرتینا. کاش الان اینجا بودی و مقابل حرارت ذغالی که مرا گرم می‌کند، می‌نشستی، کاش با آن چشم‌های غم‌زده‌ات، و با سکوتت که مورد پسند من است، این‌جا بودی. بیا! یا لااقل به من فکر کن.»

_نامه پابلو نرودا به آلبرتینا رزا

تعداد اعضای کانال به عدد سال تولد میلادی‌ام رسیده. از همین اتفاق‌های کوچک اما بامزه.

@prague7

از هرکس که می‌خواهی بپرس، بهترین قسمت روز، شب است.

بازماندۀ روز
#کازوئو_ایشی_گورو
به فارسیِ نجف دریابندری

The Weeping Meadow | دشت گریان

«بنشین تماشایت کنم»

@prague7

«بپر
چه تفاوت می‌کند به کجا
از شب به شب »
سیروس آتابای

@prague7