خب دیگه
ماهم داریم میریم به شهرمون که سبز شدن جهان رو جشن بگیریم
باشد که قلب هامون هم سبز بشه و سبز بمونه

ولی خب زندگی ادامه داره و هر طوری شده باید ادامه بدیم
حتی وقتی خونمون غمگینه
حتی با گریه های قبل خواب
خب فردا روز قشنگیه چون قراره موهام رو قرمز کنم و برم بیرون و ذوق کنم واسه خودم
چه میشه کرد ؟
زندگی همیشه همین بوده و الان هم همینه دیگه

این روزا خودمو تو رنگ غرق کردم
بارانی نارنجی، پالتو بنفش خیلی روشن ، لاک آبی و نارنجی و بنفش و کرمی ، گچ مو سبز و قرمز ، دستبند بنفش ، جوراب های زرد و صورتی ،انگشتر هایی که نگین قرمز و یا آبی و بنفش دارن
همه زندگیم شده رنگ های روشن ، اون رنگ هایی که به آدم میخندن
اما یه جا خوندم که من جونم غمگینه و بچه ها من واقعا جونم غمگینه و کاش نبود
کاش قد نارنجی بارونیم یا آبی جورابام روحیه داشتم

اومدم خونه موهام رو رنگ کردم و بعد یه ساعت شستم و حتی یه تار مو هم رنگ نگرفته بود
غصه م دوچندان گشت خب

اه
امروز یکی بهم گفت شهرستانی لهجه دار
غصه م شد ?

واقعیت اینه که هیچ حرفی مطلقا هیچ حرفی برای زدن به زبونم نمیاد
انگار تو جهانی از مه زندگی میکنم نه چیزی از آینده میبینم نه چیزی از گذشته به خاطرم هست
سکوت مطلقی برپاست در ذهنم که شکسته نمیشه ...

ما از آن‌ها که تسلایشان می‌دادیم، غمگین‌تر بودیم!

موهای خیسم رو لای حوله پیچیدم که خشک بشن، چایی دم کردم و روی شومینه گذاشتم که دم بکشه و خودم توی آشپزخونه دارم بادمجون سرخ میکنم
خونه بوی تمیزی میده چون تموم بعد از ظهر داشتم تمیزش میکردم و حس میکنم زندگی همینقدر ساده ست
خونه تمیز، یه دوش طولانی و دست و پنجه نرم کردن با موهای پیچ و تاب و دار و سرکش، دم کردن چایی و سرخ کردن بادمجون و بعدش کمی کتاب و تماشای فیلم جدید کنار خانواده
هوم؟
زیادی سختش نکردیم زندگی رو؟

حالا می‌دونم سر یه سرماخوردگی دارم هوچی بازی در میارم ها
ولی اینقدر آشفتگی دارم این روزا که این بیماری ده برابر برام دردناک شده ?
مخصوصا که تنهام و مامان اصلا نمیدونه حالم به این وخامت شده