بهم میگن چشماتو رو دنیا بستی
قشنگی‌هاشو نمیبینی
حق دارن بگن آخه چشمای تورو ندیدن

از چشمات بوی قلب مادرم میاد :)

غروبا دلم میگیره عکستو بغل میگیرم
واسه هر قطره اشکت هزار بار میمیرم

مهم نی که نمونی مهم نی که بری
مهم نی که نشه!
هر چی فکر کردی مهم نی که بفهمی
این روانی چه لشه
مهم اینه:
از این به بعد این شکلی میشه نشه...
منو خوردم کن و بساز از اول مهم نی
کیه تو دلم بپرسن
اگه صد بار هم ازم خودتی
میفهمم سخته این روزا
غیر من هیشکی دورت نی
ولی خب کنار من کیه مگه؟ هیشکی خودتی

من ضد گلوله بر تن دارم
شلیک کن
غرور را بشکن
احساسات را بکش
برایت مهم نباشد چه میشود
بگذر آنقدر آسوده بگذر
هیچ اتفاقی نمیوفتد لا به لای تار موهایت پنهان میشود این گذشت آسوده باش
بی‌رحمانه که زیبایی
پس بی‌رحمانه هم شلیک کن.

ابرا رو کنار بزن تاه ماه فریاد بزنه
امیدوارم نخونی این غمگین‌ترین شعر منه

(پ.ن: از دلم نمیاد شعرو بزارم)

حس میکنی هرجا که بودی منو با نبودنم همراهتم ببین رو به رو تو تو قاب چشماتم میبینی هرجا باشم چشام فقط زومه رو تو

میدونی هرجایی باشم چشام فقط زومه رو تو تو هم فقط منو داری اگه درست ببینی رو به رو تو

شعرها تمام شد
شعرها خط خطی پر از تلخی
پر از تنهایی و پر از پژمردگی
سخت است ولی چه کنم از درد زهر شعر
سخت است ولی عطر گیسوانت به مشمام خورد
آه از این سختی
آه از این غم
چه بیانی جز از این همه غم
وای از این همه غم که با میگذرد؛ میگذرد...
نخواهد گذشت
زمان فقط میگذرد