بعد راهپیمایی و فحش دادن به آمریکا چی میچسبه ؟!
-آفرین! شیرکاکائو

بیستم بهمن ماه سال یک هزار و چهارصد و دو !
به عبارتی سیصد و شصت و پنج روز قبل !
در همان روزهایی که تمام تلاشم بیرون آمدن از دل غار تنگ تاریک افسردگی بود در کانالی عضو شدم که بعد‌ها و در طول مسیر نامش شد: خادمان امام غریب !
و در آن زمان این عنوان چه ترکیب کلمات عجیبی بود برای شخصی مثل من.ابتدایش همه چیز سراسر ترس بود و استرس. دل‌نگرانی بود و ناآرامی. احساسات ضد و نقیض و دوست نداشتنی که با اولین نشانه آرام گرفت ، نشانه ای از او ، اتوبوس شماره ۸ ، راهی مسیر عشق

ولی بزرگ شدن آرزوهامون با واقعیت خیلی فاصله داشت...

ولی خودمونیما !
جدا چی میشه آدم به نامش باشه یه خونه نجف؟!!

و کاش عزیزم اگر روزگاری مبتلا به غم شدی، پناهی نیز برایش داشته باشی :)!

می‌گفت:
حتی اگر به آخر خط هم رسیده ای
مشهد برای عشق، شروعی مجدد است :)

زندگیم اینقدر غیر قابل پیش بینی و پر از سورپرایز جلو می‌ره که کم کم همه چیز داره ترسناک میشه..!

از وقتی نظم تلگرامم بهم ریخته و دیگه مخاطبین و گروه و کانال‌هام و... از هم دیگه جدا نیستند. واقعا زمان خیلی کمتری از روزم را به این فضا اختصاص میدم ، چون شلوغی و بی نظمی ذهنم را با خودکار مشکی پرنگ خط خطی می‌کنه و حالا این اتفاق هم برام خوبه و هم بد.
خوب بابت اینکه درگیری ذهنی و فکری کمتری دارم و مدادم تفکرات، نظرات و زندگی دیگران را وارد ذهن پر مشغله ام نمیکنم و هم بد بابت اینکه چک کردن یک سری کانال‌ها برام مفید و پر فایده بود ولی الان دیگه نمیتونم کانالی را چک کنم و یا حتی توی گروه یا شخصی جواب افراد را بدم ، چون یا مدام همه را گم میکنم و یا از شدن شلوغی خود فضای تلگرام و ازدیاد پیام‌ها یا فراموش میشن یا دیگه حوصله جواب دادن ندارم...
و خب این وضعیت پیش آمده قطعا نه تنها برای خودم که احتمالا برای دیگران هم خوشایند نیست...