دیروز که خیلی خسته بودم
خیتگی جزئی از من شده انگار مدتهاست!
ماه ها بود یوتیوب و که باز میکردم دیگه نمیرفتم برای آنالیز پیج خودم،
صفحه خودم و میبستم و سریع صفحاتی که قرار بود براشون آنالیز کنم انجام میدادم، بینش اگر ویدیو جالبی میدیدم باز میکردم و نگاه میکردم و در عین حال حواسم به آنالیز کانالم بود.

می دونی مثل چی؟
مثل وقتی سرماخوردی و حواست مدام پی بستنی و شکلاته!
با اینکه ممکنه چند روز گذشته اصلا نخورده باشی و اما همین که سرما میخوری حواست ...!
تجربه کردی؟

دیروز که سیستم و باز کردم
گفتم باز میکنم اگر ویدیوم با مهری باعث شده باشه حتی یک نفر به کانال اضافه شده باشه
ادامه میدم!

یه صدایی ته دلم گفت بیخیال
بهش گوش ندادم و رفتم سر آنالیزو!

چی دیدم؟!
8 new subscribers
❤️❤️❤️
کاش ادما بدونن گاهی با یه دکمه ، با یه کلمه، با یه جمله
چه قدر میتونن یه نفر و دلگرم کنن
یا برعکس حال ادما اونقدر بد باشه که به مو بند باشه
(شما بخونین مو??)

قبول دارین؟؟؟
@mamanemamoolii ?
دلگرمم به بودنتون?

https://www.instagram.com/stories/mamane_mamooliiii/3439400275575269347?utm_source=ig_story_item_share&igsh=cmhjNHV1dzMyaWVp

نظر سنجی بالا رو بزن و اسمت و توی کامنت هاش بنویس ببینم اینجا چه خبره??

باور کن آنقدرها مهم نیست که کی چه فکری کرد و کی از فلان رفتار و حرف تو چه برداشتی داشت. به سبک و شیوه‌ی خودت زندگی‌ات را بکن و بگذار به سبک و شیوه‌ی خودشان زندگی‌شان را بکنند. نه بپذیر که برای افکار و رفتار تو معیاری معین کنند و نه برای افکار و برداشت و رفتار دیگران معیاری مشخص کن. خودت باش و بگذار خودشان باشند و اگر جایی به ارزشت توهین شد، فقط ببوس و کنارشان بگذار و به چیز دیگری فکر نکن. تو نمی‌توانی انرژی دیگران را تغییر بدهی، تو نمی‌توانی افکار دیگران را تغییر بدهی، تو نمی‌توانی شخصیت و نگرش دیگران را تغییر بدهی. هویت آدم‌ها مطابق تاریخچه‌ی زیستی‌شان شکل گرفته‌ و تو در آن هیچ نقش قابل توجهی نداری!
و در آخر؛ لذت ببر!!! هیچ چیز مهم‌تر از این نیست که تو بلد باشی از شرایطی که داری، نهایت لذت را ببری، که بلد باشی بخندی و بلد باشی اهمیت ندهی و بلد باشی لبخند و مهربانی و عشق را تکثیر کنی.

نرگس صرافیان?
وای که چقدر دلم میخواد اینجا فعال شم ??❤️
https://t.me/mamanemamoolii
دلم براتون تنگ شده❤️??

چشم بسته دو کیلو سیب خریدم و گاز دادم تا خانه و انداختم توی سینک ظرف‌شویی و غسل کرونا دادم و ریختم توی سبد.
۱۰ تا سیب بودند. همان‌جا فهمیدم که سه تای آن‌ها نیمه‌ کپک‌زده‌اند و از زردی رسیده‌اند به قهوه‌ای !
حالا من مانده بودم و ۳ سیب کرمو و ۷ سیب سالم و براق. درون من اهریمنی وجود دارد که اجازه‌ خوردن سیب‌های سالم قبل از سیبهای گندیده را نمی‌دهد. هر چقدر با خودم کلنجار رفتم که اول یکی از سالم‌ها را بخورم، اهریمن درونم اجازه نداد و اصرار کرد که: « این خراب‌ها رو اول بخور ، بعد می‌ریم سراغ خوب‌ها».
اهریمن پیروز شد. دو روز اول کرموها را با بدبختی خوردم. مزه‌ روده‌ کانگورو می‌دادند. حتی قابیل هم حاضر نمی‌شود بابت این مزه گناه کند.
روز سوم رفتم سراغ سالم‌ها که دیدم حالا دو تای دیگرشان هم رو به زوالند. باز اهریمن و کپک و روده‌ی کانگرو و الخ.
روز چهارم و پنجم و ششم هم بر همین منوال.
هر ۱۰ تا را با همین شرایط اسف‌بار میل کردم.
لعنت بر این اهریمن درونم که حالی‌اش نمی‌شود هر لذتی زمان انقضا دارد. هر چیزی را سر وقتش باید گاز زد ...

تابستان‌ها از اهواز می‌کوبیدیم تا تهران.
ده ساعت توی راه بودیم و وقتی می‌رسیدیم انگار از دستگاه سانتریفیوژ بیرون آمده باشیم.
بعد هم می‌رفتیم شمال .
تمام راه را تحمل می‌کردم فقط بابت تونل کندوان. واردش که می‌شدیم، پنجره را می‌دادم پائین و طوری عربده می‌زدم که انگار خدای نکرده عضوی لای انبر گیر کرده باشد.
هیچ لذتی بالاتر از آن نبود که صدایم بخورد به دیوارهای سنگی تونل و چهار برابر بلندتر بشود و اعصاب همه را خرد کنم.
امروز موقع رانندگی بعد از سال‌ها مجبور شدم از یک نیمچه‌تونل رد شوم. یاد تونل‌ کندوان افتادم. پنجره را هم دادم پائین. سرم را هم دادم بیرون اما به جای نعره، صدایی تولید کردم که فقط به درد بیدار کردن لیلی‌ می‌خورد جهت خوردن سحری. همان‌قدر نرم و لطیف.
نعره زدن زمان خودش را می‌طلبیده !

یک همکلاسی شیرازی داشتم که دُن‌ژوان دانشگاه بود. سینه‌‌ کفتری و موهای ‌اردکی. یقه‌ی کاپشن جین‌اش را بالا می‌داد و دل‌ها را اسیر خودش می‌کرد.
سال آخر دانشگاه، سفری را برنامه ریزی کرد و رفت. وقتی برگشت چند عکس از سفرشان نشان‌مان داد. یکی‌شان مال گردنه‌ی حیران بود. خودش لبه‌ی پرتگاه، فیگور تایتانیکی گرفته بود و به یک افق مه‌آلود خیره شده بود.
همان شب با خودم تصمیم گرفتم که بروم باشگاه و پرس سینه بزنم و موهایم را گوجه‌ای کنم و بروم گردنه‌ی حیران و با دوربین زنیتم عکس بگیرم . اهریمن درون من همان وقت‌ها بود که به بلوغ رسیده بود و نشسته بود توی اتاق فرمان مغزم. اهریمن گفت: «نه عزیزم. الان نه. فارغ‌التحصیل بشو، یه شغل خوب پیدا بکن، کمی پول جمع کن، خونه بگیر، بعد هر غلطی خواستی بکن».
گفتم چشم. همه‌ی دستوراتش را انجام دادم الا بخش « هر غلطی خواستی بکن ».
بعد از همه‌ی آن کارها، سیب‌های براق لک افتاده بودند و دیگر حیران همان حیران نبود و دیگر مو بر سرم نمانده بود.

خلاصه این اهریمن ، روانم را پریشان کرده است. اگر با همین وضعیت به سن ۱۲۵ سالگی برسم، باز هم یک لیست طویل دارم از کارهایی که باید انجام بدهم اما اهریمن درون اصرار دارد که « فعلا پولات رو جمع کن و یه دست دندون مصنوعی از جنس عاج فیل بخر ، بعد برو فلان کار را بکن ».
از آن طرف هم یک لیست طویل هم دارم از کارهایی که اهریمن درون در صد سال گذشته به فنا داده است. ای اهریمن لامروت !

به جای گاز زدن سیب تازه ، دائم در حال تماشای کپک زدنش هستیم ، در حالی که هر سیبی را باید سر وقتش گاز زد .?*????

نمیدونم این نوشته از کیه ولی خیلی به دلم نشست امیدوارم برای شما هم جالب باشه❤️
@mamanemamoolii ❤️

این پست یوتیوب فقط به دلگرمیتون احتیاج دارم که کنارم باشین ❤️??
وقتش بود یکم باهم حرف بزنیم
منتظر کامنت هاتون هستم
???

راستی تا یادم نرفته بگم که قراره برای شمایی که اینجایی
یه هدیه خوب اینجا بذارم???

سلام روی ماهتون گلای باغ زندگی??
حدود ۵۰۰نفر ریزش داشتیم و الان هرکی اینجاست میدونه دوسداره توی جمع ما باشه?
وجود تک به تکتون برام ارزشمنده و یوتیوب مامان معمولی قراره دوباره چراغش روشن بشه?
امیدوارم بتونم بودنتون و کنارم قدر بدونم دوستان عزیزم❤️
@mamanemamoolii

چهار قانون ساده:

1. زود از خواب بیدار شید.
2. سخت‌تر از آنچه دیروز کار کردید کار کنید.
3. هیچ‌وقت بیش از سه روز، رو بدون ورزش کردن نگذرونید.
4. هر روز برای مطالعه‌تون زمان ایجاد کنید هرچند کوتاه.

@mamanemamoolii