من فکر میکنم تا یک سنی ادم هرچی نکته‌ست راجع به اینکه چطور زندگی بکنه رو یاد گرفته آره میدونم دنیا همیشه درس های جدیدی به ادم میده و از این صحبتا یا ادم تو موقعیت های جدید چیزهای جدیدی تجربه میکنن و ...

دلم مثل صگ تنگ مادرم شده :))..

میگه که:
زندگی را بر ما سخت کردی؛
بعید است خدای ما بر تو آسان گیرد....

اما عزیز من، هرآنچه شد، خودت را تنها مگذار! :)

+یکمی غمش زیاده
ولی امشب تو این لحظه تو این ثانیه برا من مراده ..«
شاید برای شما هم.

دارم به ماه نگاه میکنم و با خودم مرور میکنم «هیچوقت فکرشو نمیکردم روزی برسه از بعضی عزیزان و احبابم انقدرر بی‌خبر بشم» دلیلش هم مختلفه و شاید مهم نباشه از این جهت که نمیشه کاریش کرد اما یاد اون کلام مولا میفتم که گفت: دنیا مامور گشته به پراکنده کردن دوستانی که روزگاری با هم  انس و الفتی داشتند? :((.

رنجوری را پرسیدند دلت چه میخواهد؟ گفت: آنکه دلـم چیزی نخواهد! *دلخواه حقیقیِ من.