⚠️ کانون پرورش فکری! ⚠️

یک انیمیشن کوتاه ایرانی به نام «در سایه‌ی سرو» اسکار گرفت...
بگذریم از اینکه جایزه‌ی اسکار آش دهان‌سوزی نیست!
اما ای کاش قبل از اینکه یاد بگیرید «چطور انیمیشن‌ بسازید»، یاد بگیرید «چه بگویید، چطور صحبت کنید و هر نکته را کجا فریاد بزنید»!
یادتان باشد این انیمیشنی که درباره‌ی تبعات جنگ ساختید، آن بمب‌هایی که در انیمیشن نشان دادید بر سر زن و بچه‌های بی‌گناه می‌افتد، این «تحریم تحریمی» که در کلامتان از آن سخن می‌گویید و این اسکاری که سرمست در دستش گرفتید و عامل بسیاری از این بدبختی و سختی‌هایی که از آن می‌گویید، همین آمریکایی است که تحقیر آمیز یک ویزا به شما داد تا پروازتان با کلی «آیا می‌شود؛ آیا نمی‌شود‌»، همین سه ساعت پیش در «LA» بنشینید!
مشکلات هست، اما این چه راه حلی است که در همین مملکت موفقیت کسب می‌کنید اما تا پایتان به غرب باز می‌شود فقط سیاه‌نمایی می‌‌کنید؟؟

در عرصه‌ی رسانه، سینما، پلتفرم‌ها و ...سازو کار نظارتی که نداریم!
اما شمای مخاطب حواستان به بعضی تولیدات و حرکات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان باشد؛
این انیمیشن کوتاه که شیرین سوهانی (از سازندگان اثر) بدون حجاب اسکارش را روی صحنه گرفت، محصول کانون پرورش فکری بود!
امسال هم فیلم سینمایی «زیبا صدایم کن» که بنظر من پر بود از سیاه‌نمایی و بدبختی یک نوجوان و اصلا مناسب مخاطب نوجوان ما نبود، یک سکانس بی‌ربط داشت که در آن نشان می‌داد چطور پلیس، دختران بی‌حجاب (صراحتا بی‌حجاب) را به وحشتناک‌ترین شکل ممکن در ون‌ها می‌برد!؛ آنجا بود که پدر قهرمان این دختر نوجوان، ون پلیس را دزدید و همه‌ی دختران را در خیابان بالاتر پیاده کرد!!! (صوت و کف بعضی از مخاطبان)
نمیدانم چه کسی بر تولیدات کانون نظارت می‌کند!! اما واقعا اگر چنین بود، شیرین سوهانی هیچ وقت جرئت می‌کرد بی‌حجاب روی صحنه برود و نطق کند؟؟؟

آیا کانون پرورش فکری در حال نرمالایز کردن بعضی از مسائل برای کودکان و نوجوانان است؟🤔

✍مریم خانمحمد نیماوری

📢 کانال تفکر تفریحی در شبکه‌های اجتماعی:
https://zil.ink/tafakortafrihi

🎥 بررسی فیلم سینمایی«صیاد»
#جشنواره_فیلم_فجر

توی این چند سالی که توفیق داشتم از نزدیک با مجموعه‌های انقلابی آشنا بشم و از نزدیک شیوه‌ی کاری‌شون رو ببینم، یک چیز خیلی آزارم میده!
اینکه بعضی از جوانان و نوجوانان بسیار توانمند، وقتی وارد این مجموعه‌ها میشن فکر میکنن به محض استارت یک حرکت موثر و انقلابی، براشون فرش قرمز پهن کردن!؛ فکر میکنن یک عدد کارت عابر بانک با چند صد میلیون بودجه، مهیا و حاضر آماده باید درخدمتشون باشه؛ فکر میکنن همه باید باهاشون هماهنگ باشن و چون افتخار دادن بیان در این مسیر، دیگه از صدر تا ذیل نظام براشون دست به سینه ایستادن؛ راستش الان که دارم می‌نویسم خندم گرفته، انتظارات این عزیزان چیزی شبیه به یک جوک خنده داره😂
ببخشید اگر کمی تلخم!
خیلی‌ها رو دیدم که بابت مهیا نبودن شرایط مطلوب، خداحافظی کردن و مسیرشونو جدا کردن؛ در صورتی که نمیدونستن «شرایط مطلوب» هیچ وقت آماده نیست!
تلخم چون ناراحت میشم از اینکه چرا قبل از هر چیزی این رو به بچه هامون نگفتیم؟ چرا بهشون خروار خروار «علم» دادیم اما ذره‌ای «حلم» ندادیم؛ چرا بهشون گفتیم «هدف اونه»، اما مسیر سنگلاخ رو از چشمانشون پنهان کردیم؟
اگر بهشون گفتیم، چرا یادشون رفته که کار انقلابی مثل راگبی‌بازیه که توپ افتاده دستش؛ یهو به خودش میاد و میبینه «خودی» و «بی‌خودی» و «نخودی» دارن میزننش؟!!🏈
دیشب فیلم سینمایی «صیاد» رو دیدم؛ فیلم سینمایی که نه؛ انگار داشتم راگبی تماشا می‌کردم! صیادی که توپ مسئولیت رو گرفته بود دستش و حالا از بالا تا پایین داشتن میزدنش! صیادی که توی خاطراتش می‌گفت:«حس تنهایی میکردم؛ من خیلی تنها بودم!»
صیادی که به خاطر نجات و پاکسازی جبهه‌ی غرب و به خاطر طرح عملیات مشترک بین ارتش و سپاه حتی از صمیمی‌ترین دوستش تیکه می‌شنید؛ صیاد، همونی که بنی‌صدر خودش فرماندش کرد و خودش براش حکم تمرد صادر کرد (آخ چقدر اونجاش تکراری بود که انقلابی‌های واقعی به دستور رئیس‌جمهورهای خائن دادگاهی میشن🤦)
صیاد نه امکانات داشت، نه بودجه و نه حتی اختیار! بذارید اینجا رو از شهید تهرانی مقدم بگم:«فقط انسان‌های ضعیف اندازه‌ی امکاناتشان کار می‌کنند»!
اگر صیاد مثل خیلی‌های دیگه با اخم و طرد و تشر میخواست بهش بربخوره که «اولین عملیات مشترک ارتش و سپاه» شکل نمیگرفت؛ اگر اون دنبال بودجه و مشغول شمردن ستاره‌های روی دوشش بود که هیچ وقت عملیات «طریق القدس» پیروز نمی‌شد؛ یه جایی توی فیلم خیلی برام عجیب بود!‌ در مقطعی، امام به جهت حفظ وحدت تصمیمی گرفتند که ظاهراً همسو با نظر بنی‌صدر و خلاف دیدگاه صیاد بود! (درواقع امام مصلحت بزرگتری رو درنظر داشتن که تصمیم درست و به جایی بوده)
شاید توی چنین شرایطی اگه کس دیگه‌ای بود برمیگشت خونش! اما فرق صیاد و بقیه همینجاست! او می‌مونه؛ حتی اگه باهاش مخالفت بشه، اون می‌مونه حتی اگر تک تک ستاره‌های روی دوشش خاموش بشن، اون می‌مونه حتی اگر از بعضی فرماندهان سپاه و ارتش به تعداد موهای سرش حرف و کنایه بشنوه؛ اون می‌مونه حتی اگه همه بهش بگن «نمیشه؛ بیخیال»؛ اون می‌مونه و میشه «شهید علی صیاد شیرازی»

اگر رفتید به تماشای این فیلم هی به نوجوان بغل‌دستی‌تون بگید:«ببین! خوب نگاه کن، مسیرش این شکلیه؛ اما آخرش خیلی می‌ارزه!🌟»

پ.ن: برای هم‌نسل‌های من و بعد از من که اون هشت سال رو ندیدیم و نمیدونستیم اختلافات بین سپاه و ارتش تا چه حدی بوده (باعث و بانی اصلیش هم بنی‌صدر بوده) و با چه هنرمندی شهید صیاد یکپارچش کرده، خیلی نکات خوبی داشت👌

🌸 روز پاسدار بر همه‌ی پاسداران انقلاب مبارک😍🎊

🖋مریم خانمحمد نیماوری

📢 کانال تفکر تفریحی در شبکه‌های اجتماعی:
https://zil.ink/tafakortafrihi

? حکمت ورزش‌های توصیه شده در اسلام چیه؟

چرا گفتن از بچگی تیراندازی ? شنا ?‍♂ و سوارکاری ? به فرزندانتون آموزش بدید؟?

بنشینید به تماشای این کلیپ تصویری و ببینید ورزش‌های تفریحی چطور شخصیت کودکان رو شکل میدن?

? کلی فیلم و عکس براتون تدارک دیدم؛ فکر نکنید فقط صداست?

?مریم خانمحمد نیماوری

? کانال تفکر تفریحی در شبکه‌های اجتماعی:
https://zil.ink/tafakortafrihi

سلام ?
داشتم انیمیشن «موآنا ۲» رو تماشا می‌کردم که دیدم باز هم این کمپانی والت دیزنی دست از سر انبیا، بخصوص حضرت موسی برنمی‌داره!
اگه یادتون باشه قبلاً درمورد شباهت بسیاری از انیمیشن‌های این کمپانی‌های صهیونیستی با داستان و دیرین گونه‌ حضرت موسی مطلب نوشته بودم و اساسا این مدل بومی کردن داستان‌های مذهبی، تاریخی، اسطوره‌ها و.... و مصادره کردنشون برام خیلی جالبه؛ خیلی دوست داشتم این نوع نگاه به گوش سازندگان انیمیشن‌های داخلی هم می‌رسید که وقتی میگیم «بومی‌سازی» آثار، بتونن نمونه‌هاش رو ببینن و با مبانی و جهان‌بینی خودمون هم مشابه چنین کاری کنند (البته مدلی که مدنظر ما هست خیلی متفاوت‌تره و منظور، بیشتر مطالعات موردی و دیدن نمونه‌های مختلف توی دنیای انیمیشن‌سازیه که خب متاسفانه تقریباً همه‌شون تحریف شده و مصادره شده هستن)

⛵️ یه نمونه دیگه از این آثارِ تازه که یک ماهه از اکرانش میگذره، انیمیشن موآنای۲ هست که هم برای کمپانی والت‌دیزنیه و هم تهیه‌کننده‌اش یک اسرائیلی تمام و کماله!...

موانا رهبر قبیله‌ی خودشه و مثل حضرت موسی منجی قوم هست؛ اون می‌تونه دریا رو کنترل کنه و بارها میبینیم که وقتی میره کنار آب، دریا براش شکافته میشه! اون به جای عصای چوبی، یک پاروی چوبی خاص داره که بعضی وقت ها ازش استفاده می‌کنه و در آخر میبینیم که اجدادش بعنوان یک هدیه،‌ اونو براش ارتفاع میدن؛ اون دقیقا مثل موسی (ع) دشمنش رو در دل دریا شکست میده و جالبه که دشمنش یه خدای طوفان به نام «نالو» هست که جزیره‌ی «موتوفیتو» رو طلسم کرده و نمی‌ذاره مردم با هم متحد باشن (اینم جالبه که «اسرائیل» یعنی مقاوم در برابر خدا!)

?حالا این وسط و توی این شرایطی که اسرائیل و منطقه داره واقعا عجیبه که موآنا با اون اقتباسات و شباهت‌هایی که با داستان حضرت موسی داره، با «مائوئی»، که یک نیمه ایزد هست و دائم خودش رو به شکل «عقاب» درمیاره،‌ متحد میشن و فرسنگ‌ها دورتر، تحت عنوان«کاوشگر» سفر میکنن تا مردم سایر جزایر رو از دست طلسم نالو نجات بدن و همه‌ی جزایر رو با هم متحد کنند و یه نظم جدیدی رو حاکم کنن!? (این نگاه که هر جای دنیا باید تحت عنوان کاوشگر سَرک کشید و مثلا منجی منطقه شد و اونا رو از دست خدایان ظالم نجات داد و خلاصه نظم جدیدی برپا کرد آشنا نیست؟!) حالا چرا؟ چون نالو، یک خدای جاه‌طلب و خبیثه که برای تضعیف سرزمین‌ها، جزیره‌ی میانی و مرتبط کننده‌ی اونا رو (موتوفیتو) طلسم کرده و راه ارتباطی بین ملت‌ها رو سد کرده تا دیگه با هم مراوده نداشته باشن، دیگه قدرت یکپارچه نباشن در انزوا و تنهایی آروم آروم از بین برن? (تو خود حدیث مفصل خوان?)

? نکته: هدف از بررسی این اثر و ذکر نکات این چنینی، خیلی تحلیل نماد و تطبیق «این» با «آن» نبود، بلکه بیشتر هدف آشنا شدن با سیستم و نگاه نظام سازی یهود در عرصه‌ی غیر رسمی رسانه‌ای بود که ببینید:

1️⃣ چطور میان داستان‌های تاریخی، مذهبی‌ و شخصیت‌ها و حتی اسطوره‌های مختلف رو با نگاه و رویکردهای خودشون تلفیق و مصادره میکنن (استفاده از دیرین‌گونه‌ها)

2️⃣ در امپریالیسم رسانه‌ای صهیونیستی، چطور میان جهان‌بینی و رویکردهای سیاسی، مذهبی و...شون رو طوری به خورد نسل‌های بعد میدن که تقریباً هیچ کسی متوجه این شیطنت نشه و هیچ کس نتونه مستقیم بگه که این اثر، یک اثر سیاسی، مذهبی و... است!

3️⃣ گذشته ثابت کرده که به لطف خدا ما با استفاده از قاعده‌ی «تبدیل تهدید به موقعیت» چطور از زهر رسانه‌ای با شیوه‌ی واکسیناسیون،‌ پادتن ساختیم و خواهیم ساخت، اما از طرفی داستان‌نویسان و فعالان حوزه‌ی کودک و نوجوان، باید با مطالعه‌ی نمونه‌های گوناگون و تفکر درباره‌ی «تربیت‌تفریحی» بتونن مبانی جهان‌بینی، رویکردها و... خودمون رو در عمق آثار رسانه‌ای به چشم و گوش نسل‌های بعد برسونن؛ انشاالله

?پیشنهاد میکنم بررسی قسمت اول رو از سایت هایی که این تطبیق‌ها رو توضیح دادن بخوانید.

?پادکست این متن در پست بعد

✍ مریم خانمحمد نیماوری

? کانال تفکر تفریحی در شبکه‌های اجتماعی:
https://zil.ink/tafakortafrihi

سلام ?
این روزها ایام ولادت حضرت زهرا و روز مادره؛ میخواستم از همین جا یه خسته نباشید و خداقوت به همه‌ی خانم‌هایی بگم که یکی از سخت‌ترین و مهم‌ترین مسئولیت‌های دنیا، یعنی «مادری»، رو بر عهده دارند و این مسئولیت رو با هیچ چیزی عوض نمی‌کنند. واقعاً «خداقوت»! ?

و اینم بگم که دو سه هفته پیش یه فیلم سینمایی رو از تلویزیون دیدم و راستش تا آخر نفهمیدم داستان، مدح زن مستقل و فمنیست بود یا مرثیه‌ای برای مادرانی که همه کارها رو جز مادری به اولویت‌های زندگیشون تبدیل کردن!
فیلم سینمایی «پروکسیما» (ساخته‌ی ۲۰۱۹ سه کشور اروپایی) داستان یک مادر فضانورده که همزمان با احساسات مادری و مشکلات شغلی (سفر به فضا) دست و پنجه نرم می‌کنه. در انتها، تصمیم می‌گیره دختر کوچولوی ۸ ساله‌ش رو، با تمام دلبستگی و دلتنگی، بذاره و به یک سفر طولانی به فضا بره. ?

من با این فیلم اشک ریختم و در تمام مدت این سوال توی ذهنم بود: «آخه چرا؟ مگه چقدر ارزش داره؟»
یه لحظه به خودم اومدم و دیدم دقیقاً همون حسی رو دارم که وقتی درباره «جداکردن کودکان بومی سرخپوست کانادا و آمریکا از مادرانشان» می‌خواندم! ?

البته سعی کردم سریع به خودم مسلط بشم و قول بدم درباره‌ی این اثر برای شما از یه مفهومی بگم به نام «تروریسم هویتی»! (مصادیق متنوعی داره اما به کمک این فیلم به یکی اشاره میکنم)
بله درست شنیدید! هر چند که ما عموما عادت داریم از «ترور شخصیت» به شکل سخت اون، یعنی ترور با اسلحه و مهمات و باخون و خون‌ریزی بشنویم، اما این بار قضیه یکم فرق می‌کنه!??

در «ترور هویتی»، جامعه یا رسانه‌ها میان ذهنیت افراد و جامعه رو نسبت به وظایف و نقش‌های یک هویت خاص، مخدوش می‌کنند. اینجا هدف اینه که نقش مادر یا هر هویت دیگری رو بی‌ارزش جلوه بدن، تا جایگزینی براش تعریف کنند و بعد هم کنار بایستند و براش کف بزنن??‍♀️

جالبه که عموما این نقشِ تعریف شده و جایگزین، با ساختار اون هویت همخوانی نداره! مثلا همین فیلم رو هر انسان سالمی ببینه این سوال به صورت فطری براش پیش میاد که «چطور ممکنه مادر بچه‌ش رو ترک کنه و به فضا بره؟» و این حس بد به مخاطب منتقل میشه که «یه چیزی اینجا اشتباهه». (واقعا شغل فضانوردی از مادری مهم‌تره؟)

در چنین جامعه‌ای دیگه «قسط» رعایت نمیشه؛ میدونید قسط یعنی چی؟ یعنی «سهم هر کسی هر چیزی هست بهش داده بشه» و اینجاست که جامعه به خاطر ترور هویتی نقش مادر «ظلم» کرده، و هم خود اون مادر به خودش «ظلم» کرده («ظلمت نفسی» همینه دیگه؛ چیز عجیب و غریبی نیست که!)

حالا شما بگید، چقدر در این چندین سال، از رسانه‌ها و جامعه شنیدیم که «مادر مقدس نیست» یا به مادران القا شده که «کار در خانه و بچه‌داری ارزشمند نیست»؟ ?

خب غرب اگه یه روز میاد در روند تروریستی و استعماری خودش که شکل سخت هم داشته، مادران و کودکان معصوم رو به زور از هم جدا می‌کرد، امروز با ترور هویتی و تغییر نقش زنان و مادران، همون کار رو می‌کنه! (ارجاع به فیلم)

عرضم تمام؛ و اینکه بابت تبریک روز زن با کمی تأخیر و تلخی عذر می‌خوام! ??
قدر خودتون رو بدونید؛ والسلام

?پیشنهاد می‌کنم سخنرانی حضرت آقا به مناسبت روز مادر رو ببینید.
? همچنین مباحث مربوط به مباحث «احتناک ذریه» در جلسات کلبه کرامت رو دنبال کنید.

?پادکست همین متن در پست بعد

✍ مریم خانمحمد نیماوری

? کانال تفکر تفریحی در شبکه‌های اجتماعی:
https://zil.ink/tafakortafrihi

سلام ?
یه چند وقتی هست که ما توی مباحث اتاق کودک‌مون داریم درمورد «کسب و رزق» می‌شنویم؛ خیلی جالبه که «کسب» در قرآن (به جز یکی دو مورد) مذمومه و به جاش این «رزق» هست که ممدوحه؛ حالا چرا؟ یکی اینکه رزق رو خدا به مقدار وسع و ظرفیت (قدر) ما انسان‌ها بهمون میده و اینو خیلی شنیدیم که مخلوقات هر جایی که باشن روزی‌شون میرسه؛ اما کسب به دنبال خواست و اکتساب ما انسان‌هاست که خودمون میریم دنبالش و عموما بیش از ظرفیت‌مون هم می‌خواهیم که کسب کنیم؛ و از طرفی بهتره که ما قبل از طلب روزی، برای وسعت ظرفیت و قدرمون (پیاله و ظرف وجودیمون) دعا کنیم چرا که رزق متناسب با ظرف‌مون روزی‌مون میشه?
حالا قسمت شگفت انگیزش اینجاست که گفته میشه «کُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ» (۳۸ مدثر) یعنی «هر نفسی در گرو کسب خود است»؛ یادمه بچه که بودم مادرم درباره‌ی آدم‌های خییلی پولدار و ثروتمند می‌گفت که ثروت، امکانات و پول باید در خدمت انسان باشه؛ اما بعضیا یه جوری تکثر ثروت میکنن که مجبورن برای حفظ سرمایه‌شون و محافظت از اون، از زندگی خودشون بزنن و انگار اسیر مال خودشون میشن و یه جورایی دیگه اونا به خدمت پولشون درمیان!
خب خیلی حرف حکیمانه‌ای بود? و وقتی میگن دین اسلام، دین حریت و آزادگیه، دقیقا اومده که بهمون تَشَر بزنه «یه وقت اسیر چیزی نشی؛ حتی ثروت و پول!؛ آزاد زندگی کن و آزاده بمیر»...
نمی‌دونم لیبرالیسم و نظام کاپیتالیسم چطوری آزادی رو معنی میکنه؛ در حالیکه دقیقا انسان‌ها رو به اسارت میبره؛ یه اسارت طلایی با قل و زنجیرهای گرون قیمت و البته شیک??
خب توی این سال‌ها فیلم‌ها و سریال‌های زیادی برای نشون دادن این اسارت ساخته شده اما چند سال پیش به یه انیمه برخوردم که خیلی قشنگ این گروگان بودن رو نشون داده و من خیلی گشتم که یه نسخه‌ی سانسور شده براش پیدا کنم که متاسفانه نشد! و از اونجایی که بدون سانسورش رو نمیشه تماشا کرد براتون بخشی ازش رو کات کردم تا تماشا کنید

? داستان درمورد یک کشتی تفریحی هست که از طلا ساخته شده و در ابتدا هر گروهی بهش وارد میشن محو قدرت طلا و سرگرمی‌های بی‌شمارش میشن و کارگزاران شهر با امکانات و پولی که برای قمار و ثروت‌اندوزی به مسافران میدن، اون‌ها رو ترغیب و تطمیع میکنن تا هر چه بیشتر به قمار و سرگرمی بپردازن تا جایی که با پادشاهِ شهرِ طلا رو به رو میشن و همگی می‌بازند و مجبور میشن ما‌به‌ازای پول‌‌های بی‌حد و حصر، تمام عمر رو در کشتی کار کنن و اینطور، یک شهر پرزرق و برق و شبیه بهشت درست کردند (مثل بهشت شداد) که در اون هزاران اسیر، گرفتار طمع و کسبشون هستند.
? این دقیقا مثل سیستم اقتصاد کاپیتالیستیه که چرخش فقط با طمع و ولع قارونی میگرده و با ایجاد نیازهای کاذب (با علم روابط عمومی) و تطمیع، مردم رو اسیر و وام‌دار خودش می‌کنه
در جایی که خیلی جالب اشاره شده، بعضی از بازنده‌ها به یک شهر زیرزمینی برده میشن که «جهنم طلا» نام داره و بیشترین ذخیره طلا اونجاست و بین این آدم‌ها رها شده، اما جز طلا چیز دیگری اونجا نیست و همگی بسیار تشته هستند و به محض ورود یک تازه وارد، با کیسه‌های طلا به سمتشون میرن و طلب آب می‌کنند! و دقیقا نشون میده که این کسب پر زرق و برق در محل جهنم طلا هیچ فایده‌ای براشون نداره و خیلی منو یاد آیه‌ی ۸۸ سوره‌ی شعرا انداخت «یَوْمَ لا یَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ» یعنی «در آن روز که مال و فرزندان سودى نمى بخشد»!
نمیدونم تاحالا شنیدید که میگن «الهی دست به خاک بزنی طلا بشه»؟?? پادشاه این شهر دقیقا چنین قدرتی داره و از هر انگشتش ریسه‌های طلا می‌ریزه؛ اما،اما، میبینیم که در آخر به خاطر حفظ همین کشتی تفریحی و شهر طلاش، از بین می‌ره و یه جورایی اون طلا براش نمی‌مونه و نمی‌تونه نجاتش بده. برام جالب بود که یه جا به این ضرب‌المثل نگاهی متفاوت داشته و به جای اینکه «دعا» درنظرش بگیره، بیشتر به یه «نفرین» تشبیه‌اش کرده??
بازم شنیدید که وقتی می‌خوان عزت سر کسی بذارن میگن «باید سر تا پاتو طلا بگیرن»!؛ خب این قضیه توی انیمیشن هم اجرا میشه اما نه بعنوان مهمان‌نوازی و پاداش!!؛ بلکه اینکه کسی سر تا پاش رو طلا بگیرن نوعی مجازات سخت از طرف پادشاهه!?? (توی انیمه‌ی کات شده ببینید)

پ.ن: دوستان مبحث «رزق و کسب» بسیار مهم و مفصله که توصیه میکنم برای درک بیشترش به جلسات اتاق کودک و کلبه کرامت مراجعه کنید.

✍مریم خانمحمد نیماوری

? کانال تفکر تفریحی در بله:

https://ble.ir/tafakortafrihi

? در ایتا:
https://eitaa.com/tafakortafrihi

? در تلگرام:
https://t.me/tafakortafrihi

اینستاگرام:
Nimavary

?قلاده‌هایی از جنس طلا?

? چهره‌ی واقعی نظام کاپیتالیستی و بررسی «رزق و کسب» را به کمک انیمه‌ی ژاپنی در پست بعدی بخوانید؛ سپس فیلم کوتاه در همین پست را تماشا کنید??

✍مریم خانمحمد نیماوری

? کانال تفکر تفریحی در بله:

https://ble.ir/tafakortafrihi

? در ایتا:
https://eitaa.com/tafakortafrihi

? در تلگرام:
https://t.me/tafakortafrihi

اینستاگرام:
Nimavary

? بررسی انیمیشن «ببعی قهرمان»?

✈️ «خودت تولیدش کن؛ خارج از روستا خبری نیست!» ✈️

خب خوشحالم که یه انیمیشن دیگه به بخش «انیمیشن‌های خوب» اضافه شد؛ اون هم با انیمیشن سینمایی ایرانی «ببعی قهرمان»??
فقط به هنگام تماشا پاکت پف‌فیل یادتون نره! و اخطار میدم بهتون که این پست حاوی اسپویله? کاریش هم نمی‌تونم بکنم?⚠️
اول از همه اینکه بگم مشابه‌سازی‌ها و نمادها خیلی واضحه و ضمن اینکه تو ذوق نمیزنه و مناسبه، احتمالا خودتون متوجه می‌شید؛
? بوقلمون متکبر و تمامیت‌خواه که مدرسه فوق پیشرفته پروازی با یه عالمه پرنده‌ی تعلیم دیده داره و اصلا حاضر نیست غیر پرنده‌ها، پرواز رو یاد بگیرن دقیقا همون آمریکای زمان ماست که جالبه رنگ خودش و پرچم مدرسش به رنگ پرچم آمریکا و دو حزب اونه؛ یعنی آبی و قرمز
این پرنده‌ی شرور ِ بوقلمون‌صفت، اگر ببینه کسی داره توی این حوزه پیشرفت می‌کنه، یا به ناجوانمردانه‌ترین شیوه‌ها و با ترور علمی توسط پهپادهای پیشرفته مانعش میشه (برای آمریکا هدف، وسیله رو توجیه می‌کنه) یا خیلی شیک و رسمی اونو توی مدرسش بورسیه می‌کنه و باعث فرار مغزها میشه؛ البته اونایی هم که با هزار آرزو میرن توی مدرسه‌اش، درست مثل داستان مهمونی روباه و لک لک، از علم بی‌نصیب می‌مونن و خودشون ترجیح میدن استعفا بدن? (این سیاست مهاجرپذیری غرب رو خوب نشون داده و اینکه یه جورایی میگه غرب در رشته‌های مهم یا دانشجو نمی‌پذیره، یا اگر بپذیره علم پیشبرنده و به قولی «فوت کوزه‌گری» رو بهت نمیگه) پس بهتره نگاهت به داخل باشه و فکر نکنی اون ور آب خبراییه.
انیمیشن به اصل خودکفایی اشاره می‌کنه و میگه که بوقلمون مثل غرب دائم تو سرت میزنه و القا می‌کنه که تو بجز خرابکار (تروریست و...) هیچی نیستی ‌و اگر هم تو مسیر پر پیچ و خم تولید علم و فناوری شکست بخوری (که خب خیعلی طبیعیه/ مثل فیلم سینمایی منصور که برای ساخت هواپیما و... هزاااار بار جلوی چشم ملت هواپیما سقوط کرد؛ حتی جلوی چشم حضرت آقا??) دیگه یه کودن به تمام معنایی?
اما ببعی و دوستاش در صیرورت و تکامل شخصیتی که داشتن تسلیم نشدن و به کمک جغد دانا و دانشمندانِ ناامیدِ نسل قبل (مثل متقاعد کردن اون مهندس هوافضا در فیلم منصور) تونستن نه مثل اون هواپیمای بوقلمون، بلکه به شیوه‌ای بومی‌سازی شده یه تراکتور رو تبدیل به هواپیما کنن و اینقدر این فناوری رو گسترشش بدن که هر روستایی بتونه وسیله‌‌ی‌نقلیه‌شو تبدیل به پرنده کنه?????
(کاش صنعت خودروسازی ما هم یه عنایتی کنه و مثل صنعت هوافضامون بلندهمت باشه??)
ناگفته‌ نمونه که ببعی و رفقاش از صنعت مونتاژ هم غافل نموندن و طی یه جنگ سایبری تونستن کنترل هواپیمای مدرسه بوقلمون رو به دست بگیرن و نذارن اون با بقیه‌ی مدارس همچین کاری کنه?
? نمی‌دونم سازنده‌ها با آگاهی این کار رو انجام دادن یا نه؛ اما طبق روایات، امام سجاد علیه السلام جامعه رو به شش طبقه تقسیم کردند و شیعیان رو همچون گوسفندان تعبیر کردند (از حیث پاکی و مظلومیت در برابر طبقات دیگه که گرگ، شیر، روباه، سگ و خوک هستند)، انیمیشن هم روستایی‌های مظلوم رو به شمایل گوسفند طراحی کرده و اینکه این بره‌ها درعین معصومیت و پاکی می‌تونن قهرمان هم باشن، تصویرسازی خوبیه؛ حالا اگر انیمیشن بقیه روایت رو هم با کارکترها منطبق میکرد خیلی خوب میشد و ما می‌تونستیم شاهد یه انیمیشن دینی باشیم?? (یادمون باشه که اثر دینی لزوما اثر تاریخی مثل داستان انبیا و بزرگان دین نیست ? و هنرمند باید بتونه حکمت و عبرت آیه‌ها، روایات و... رو در اثرش بگنجونه)

در آخر ضمن تشکر و خداقوت به سازندگان این انیمیشن، از شما مامان و باباها، مدیران و معاونین پرورشی و فعالان فرهنگی عزیز دعوت میکنم تا در جهت حمایت از این اثر کودکان رو به دیدن این انیمیشن ببرند و در آخر درباره‌ی مفاهیم خوبش با بچه‌ها صحبت کنند؛ والسلام

✍مریم خانمحمد نیماوری

? کانال تفکر تفریحی در بله:

https://ble.ir/tafakortafrihi

? در ایتا:
https://eitaa.com/tafakortafrihi

? در تلگرام:
https://t.me/tafakortafrihi

اینستاگرام:
Nimavary