ما درد خویش را به خدا هم نگفته‌ایم.

ای به مدد رسیده آدمی در بدترین حال نگاهت را از ما نگیری.

سلام بر تکیه‌ گاه بی‌پناهان عالم.

نظری به این ویرانه نیز بکن.

بیا و مرا از تمامی فکرهای ناجور نجات بده.

میروی برو، اما آغوشت را برایم جا بگذار.

غُسلش داد کفنش کرد...
سپس نشست و تنها برایش گریه کرد
بعد آرام درون کفن گفت زهرا أنا علیى.

باران گرفت چتر را فراموش کرده بودم
خیال تو آخر باعث سرماخوردن ما می‌شود.

ما بچه های مادر پهلو شکسته‌ایم.

چَشمانت آبي بود
دل به دریا زدم.