دایی عادت داشت اول هر مراسم به امام زمان توسل می کرد چون باهاش راحت بودم بهش گفتم دایی جان وقتی زمان نداریم بی خیال توسل به امام زمان بشو!
لبخندی زد و گفت: کل خوندن من این توسل اول مراسم به امام زمانه مگه ما غیر امام زمان کسی رو داریم؟!

شب نیمه شعبان منت به سر می گذارید اگر فاتحه ای برای دایی و خانواده اش بخوانید

@SamipurDoc

چرا با تجمع ۲۵ بهمن مخالفم فراخوانی منتشر شده که در روز ۲۵ بهمن به نشانه اعتراض به تداوم غیرقانونی حصر مقابل دانشگاه تهران تجمع کنیم ۱- موضوع حصر را که در دستور کار دولت قرار دارد و قدم های مثبتی برای رفع آن برداشته است مجددا به مسئله ای امنیتی تبدیل می…

چرا با تجمع ۲۵ بهمن مخالفم

فراخوانی منتشر شده که در روز ۲۵ بهمن به نشانه اعتراض به تداوم غیرقانونی حصر مقابل دانشگاه تهران تجمع کنیم

۱- موضوع حصر را که در دستور کار دولت قرار دارد و قدم های مثبتی برای رفع آن برداشته است مجددا به مسئله ای امنیتی تبدیل می کند و هرچه دولت رشته بود پنبه می شود

۲-‌ برگزاری تجمع در شرایط فعلی نتیجه ای جز بازداشت افراد و یا خدایی نکرده آسیب رسیدن به عزیزان ندارد و نمی شود امنیت مردم را تضمین کرد

۳- افرادی که مردم را دعوت کرده اند به همراه مشاورین شان افرادی هستند که سابقه روشن و مشخصی در تلاش برای احقاق حقوق ملت ندارند بلکه در سال های اخیر عمدتا به صورت زیکزاک عمل کرده و از این جهت به هیچ وجه صلاحیت برگزاری چنین تجمعی را ندارند. حداقل دو مشاور (مهدی نصیری و شهاب حائری شیرازی) ذکر شده حتی بعید است به مهندس موسوی رای داده باشند

۴- کشور در شرایط بسیار حساسی به سر
می برد و همچون انبار باروت است، اوضاع منطقه و مسائل بین المللی نیز در شرایط کاملا ناپایدار است هر گونه بر هم زدن نظم موجود مشخص نیست چه چیزی را برای کشور به ارمغان خواهد آورد

@SamipurDoc

سقوط با حذف مردم

سقوط پی در پی شهرهای سوریه برای خیلی ها عجیب و باور نکردنی بود علی الخصوص سقوط حلب که شهری بزرگ و مهم برای سوریه محسوب می شود اما حلب نه چند روز پیش بلکه آن زمانی سقوط کرد که ساکنین اش سهمی در اداره کشور نداشتند

گروه های تروریستی چند ملیتی هر چند با خشونت و سلاح های روز به پیشروی ادامه می دهند اما این ها دلایل کافی برای سقوط راحت مناطقی مثل حلب، خان شیخون و... نیست

وحید اشتری در کانال اش نوشت شهری که سنوار و جهان آرا نداشته باشد راحت سقوط می کند
هر چند سنوار و جهان آرا قهرمانان بزرگی بودند آما در واقع باید گفت شهری که مردم را نداشته باشد راحت سقوط می کند.
از دل جامعه ای که همبستگی دارند و به خودباوری رسیده اند ده ها سنوار و جهان آرا بیرون می آید، به همین خاطر است که خرمشهر بی دفاع ۳۴ روز در برابر ارتش قدرتمند عراق مقاومت کرد و جنگ هشت سال طول کشید اما وجبی از خاک ایران به دست دشمن نیفتاد اگر مشارکت مردم از طیف ها، اقوام و سنین مختلف نبود آیا چنین حماسه ای خلق می شد؟!

مثال بارز مقاومت مردم در جهان معاصر فلسطین و غزه است که با وجود جنایت های بی سابقه و هولناک اسرائیل ذره ای در اراده این مردم خللی ایجاد نشد.
اینکه اسرائیل با حمایت گسترده بین المللی و انواع و اقسام نقض حقوق بشر هفتاد سال است نمی تواند سلطه خود را بر فلسطین تثبیت کند به خاطر باور و مقاومت مردم است و نه صرفا سلاح و پول!
حکومتی یا اندیشه ای که پایه مردمی داشته باشد به هیچ شکل سقوط نخواهد کرد

پی نوشت؛ آیا آن هایی که لایحه حجاب را نوشتند می دانند که همبستگی جامعه را نشانه گرفته اند؟! و این ماجرا چه تهدیدی برای امنیت کشور است؟! بعید میدانم

@SamipurDoc

《چند فیلم‌فارسی را دیده‌ام و چند نفر از این زن‌ها را که در تمام فیلم‌ها بدون علت لخت می‌شوند. واقعاً مضحک است. این‌ها واقعاً احمقند. این زن‌ها نه هنر دارند و نه حرفی برای گفتن. این‌ها انگل‌های اجتماع هستند. این‌ احمق‌ها حتی از جانی‌ها و آدمکش‌ها هم برای این اجتماع بدترند. طاعون و وبا هستند. باید یک تبر برداریم و آنها را از وسط دونیمه کنیم. من فکر نمی‌کنم برای کشتن احمق‌ها زندانی شوم》

به نظر شما این حرف ها را چه کسی زده؟

این سخنان متعلق است به فرزانه تاییدی بازیگر تئاتر و سینما قبل از انقلاب (۱۳۲۴ – ۴ فروردین ۱۳۹۹) که در مطبوعات زرد قبل از انقلاب حواشی بسیار به پا کرد
فرزانه تاییدی بیشتر به واسطه بازی در
فیلم فریاد زیر آب در کنار داریوش اقبالی در خاطر مردم باقی مانده است

@SamipurDoc

چگونه ذهن خود را از کلان روایت ها آزاد کنیم؟

صورت بندی کلی که ما از یک فرد، کشور یا یک پدیده داریم، به طور جدی بر ذهنیت ما نسبت به آنچه رخ می دهد اثر می گذارد به طور مثال شما باور دارید دکتر پزشکیان پان ترک است یا توسط دیگران اداره می شود، یا افغانستانی ها باعث ناامنی هستند (یا هر تصویر کلان دیگری)
دیگر کوچک ترین محرک بیرونی را هم دلیلی برای مدعای خود می بینید بماند که در بسیاری مواقع اساسا ادله ای وجود ندارد!

این مثال را زدم تا توجه شما را جلب کنم اما
این نکته نه فقط در مسائل سیاسی، و نه حتی در مورد یک فرد بلکه در مورد هر موضوعی قابل تعمیم است.
کافیست در ذهن خود جست و جو کنید خواهید دید که بسیاری از جمع بندی های ذهن ما به میزانی که ما فکر می کنیم منطقی و با ادله کافی نیستند و تصویر ما از آن فرد یا پدیده واقعی نیست و تحت تاثیر کلان روایت هایی که رسانه ها برای ما ساخته اند. یعنی بدون اینکه بدانید دارند از سادگی شما سواستفاده می کنند.

هر چند عبور از کلان روایت کار بسیار سختی است و ممکن است در این دام قرار بگیریم اما راهکارهایی برای مقابله با آن وجود دارد.

طبیعتا افراد و پدیده ها را بدون تعصب و پیش‌داوری نگاه کردن کار سختی است.
پذیرش اینکه آدم بد قصه ما آن قدر ها هم که ما فکر می کنیم منفی نیست می تواند بنیان های فکری ما را دچار خدشه کند و بخشی از مقاومت هم در برابر حقیقت به این خاطر است اما اگر تمرین کنید که برای نتیجه گیری به دنبال شواهد عینی منطقی باشید و نه صرفا کوچک ترین نشانه و یا سرنخ های سریالی و فانتزی می توانید به شدت از کلان روایت ها فاصله بگیرید.
در واقع هر که هر چه گفت با شواهد عینی و منطقی بسنجید و ببینید این شواهد برای صدور چنین حکم قاطعی کافیست مطمئن باشید اغلب موارد این طور نیست!

اگر تمرین کنید در گفت وگو به دنبال شنیدن و بازبینی نتیجه گیری های ذهن خود باشید نه صرفا تایید و پافشاری روی مواضع خود، کمی از جوش و خروش و حکم های قطعی که براساس کلان روایت ها صادر می کنید کاهش خواهد یافت و پخته تر تصمیم گیری می کنید و سخن خواهید گفت.

مرور گذشته هم راه حل مناسبی است برای اینکه ما اشتباهات بسیاری در صدور حکم پیرامون افراد داشته ایم پس همان طور که در گذشته نسبت به برخی افراد یا مسائل دیدگاه هایی داشتیم و قاطع و صریح فریاد می زدیم و بعدا فهمیدیم که اشتباه کردیم پس امروز هم ممکن است باز هم اشتباه کنیم پس با تحقیق و تامل بیشتری حرف بزنیم
بدیهی است که اگر به روز قیامت باور داشته باشیم مسئولیت سخت تری در برابر کلان روایت ها داریم چون بابت هر حرف که زده می شود در روز داوری مورد قضاوت و ارزیابی قرار خواهیم گرفت

@SamipurDoc

هاشمی پشتیبان موسسه امام خمینی

موسسه امام خمینی وابسته به آیت الله مصباح یزدی از جمله جدی ترین مخالفان هاشمی و دولت سازندگی بود و هست
اما از عجایب تاریخ که شاید کمتر به آن پرداخته شده است ذکر این نکته است که موسسه امام خمینی با حمایت و پشتیانی هاشمی تاسیس شده است

در خاطرات ۱۲ شهریور هاشمی رفسنجانی سال ۱۳۷۰ آمده است؛
آقای مصباح یزدی با همکارانش در بنیاد امام باقر آمدند. برای اعزام طلاب به خارج، ساخت مدرسه و رسمیت یافتن موسسه استمداد کردند، قول کمک و حواله مصالح دولتی برای ساختمان دادم.

بنیاد فرهنگی باقر العلوم مرکزی بود که طلاب فارغ التحصیل موسسه در راه حق
برای گذراندن دوره های تخصصی علوم انسانی به آنجا می رفتند.
با توسعه مؤسسه در راه حق و بنیاد باقر العلوم و نیز گسترش فعالیت های اقای مصباح یزدی، نیاز به فضایی گسترده‌تر با امکانات بیشتر محسوس بود، از این جهت «مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی» بنا شد. این موسسه به محل پرورش و حضور سرسخت ترین مخالفین هاشمی و اصلاح طلبان تبدیل شد و به مرور موفق شد در نهادهای رهبری در دانشگاه و نمایندگی رهبری در نهادهای نظامی نظیر سپاه حضور جدی داشته باشد.

پیش از این هم در سال ۱۳۶۹ روز ۲۹ دی هاشمی نوشته است که اقایان مصباح یزدی و محمدی عراقی نزد وی آمده و برای اعزام جمعی از فضلا به ایالات متحده جهت شرکت در کنفرانسی با موضوعی فلسفی و همچنین برنامه تربیت طلاب به سبک روز، برای تدریس در دانشگاه‌ها مشورت و استمداد کرده است.

آن طور که هاشمی نوشته این دو مهمان در آن روز از اقدامات دولت سازندگی تقدیر کردند هر چند هر دو مهمان بعد ها از جدی ترین مخالفین سیاست های فرهنگی دولت هاشمی شدند.

حمایت های هاشمی از موسسه امام خمینی محدود به بودجه و پشتیبانی مالی نبود بلکه او به عنوان رئیس جمهور در شورای عالی انقلاب فرهنگی هم از تصویب مواد درسی موسسه آیت الله مصباح حمایت می کرد.

در آبان ماه سال ۱۳۷۱ هاشمی نوشته است؛ «آقایان [محمدتقی] مصباح [یزدی] و [سیدابوالحسن] نواب آمدند. برای تصویب مواد درسی‌شان در شورای‌عالی انقلاب فرهنگی، توضیحاتی نیز درباره مدرسه باقرالعلوم(ع) دادند. جهت رسمیت یافتن استمداد کردند؛ تشویق‌شان کردم.»

از این تاریخ به بعد اما عمده خاطرات مرحوم هاشمی از مرحوم مصباح‌یزدی، درخواست‌های اوست برای پیشبرد برنامه‌های موسسه امام خمینی، برای نمونه؛
آقایان [محمدتقی] مصباح‌یزدی و نواب آمدند و برای موسسه باقرالعلوم(ع) کمک خواستند؛ می‌خواهند اعتبار رسمی دانشگاهی داشته باشند، ولی اسم حوزه باشد، نه دانشگاه.
همچنین در تاریخ 27 مرداد ماه 1372 نوشته است: «اعضای دفتر وحدت حوزه و دانشگاه آمدند. آقایان [علی] احمدی، [محمدتقی] مصباح [یزدی] و [محمود] محمدی عراقی گزارش دادند و کمک خواستند؛ وعده کمک دادم.»

در تاریخ ۲۳ آذر ۷۳ هم هاشمی اشاره می کند که آقای مصباح یزدی از او خواسته است که در پرداخت کمک ها تعجیل کند و او هم به دولت چنین دستوری داده است مشابه این تقاضا در خاطرات روز ۲۰ تیر ۷۴ و ۷ تیر ۷۵ نیز دیده می شود که هاشمی آن را اجابت کرده است

بعد از اتمام پروژه موسسه امام خمینی و گسترش فعالیت ها آیت الله مصباح یزدی و موسسه امام خمینی به تندترین مخالفین هاشمی تبدیل شدند به طوری که یکبار طلاب این موسسه در حین سخنرانی هاشمی در بزرگداشت امام خمینی اختلال ایجاد کردند و شعار دادند، آیت الله مصباح یزدی در دهه هشتاد دیگر تمایلی به دیدار هاشمی نداشت و حتی وساطت مرحوم آیت الله حائری شیرازی نیز در این رابطه بی نتیجه باقی ماند. ایشان ماجرای تلاش برای وساطت میان آیت الله مصباح یزدی و هاشمی رفسنجانی را چنین نقل می کند؛
به آقای مصباح گفتم: شما که می‌گویید امام با هرکس چند دقیقه می‌نشست او را می‌شناخت، چطور همین امام، آقای هاشمی را نشناخته است؟ مگر همین امام نبود از آقای هاشمی تقدیر می‌کرد و ایشان را دوست می‌داشت؟ اما هرچه گفتم، آقای مصباح گفت: بحث من درباره گذشته نیست، درباره حال فعلی ایشان است، در گذشته خدماتی داشته‌ و امروز این‌طور شده است.
بنده به آقای مصباح گفتم: خوب، شما چرا نمی‌آیید با آقای هاشمی صحبت کنید، بحث کنید و حرفتان را بزنید؟ باز هم آقای مصباح دلایلی آورد و در نهایت من از ایشان خواستم: یک جلسه خصوصی دو نفره با آقای هاشمی را بپذیرید؟ اما هرچه گفتم، ایشان قبول نکرد.

نزاع فکری و سیاسی مرحوم هاشمی و مرحوم مصباح یزدی پس از پیروزی احمدی نژاد اوج گرفت و در انتخابات خبرگان سال ۹۴ به دراماتیک ترین شکل پدیدار شد، آنجا که هاشمی از تهران کاندیدا شد و در لیست خود نام آقایان مصباح یزدی، یزدی و جنتی را قرار نداد در نهایت هاشمی در آن انتخابات رای اول تهران شد و آقایان مصباح و یزدی از حضور در مجلس خبرگان بازماندند

@SamipurDoc

ﺳﺎﺭه، ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﺑﺪﺭ ﺍﺯ ﻣﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺁﻣﺪ ﻭ ﻧﺰﺩ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺍﮐﺮﻡ (ص) ﺭﻓﺖ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ:
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺷﺪه‌ﺍﯼ؟
ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﯼ ﻗﺒﻮﻝ ﺩﯾﻦ ﺍﺳﻼﻡ ﺑﻪ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺁﻣﺪهﺍﯼ؟
ﻧﻪ
ﭘﺲ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻪ ﺁﻣﺪهﺍﯼ؟
ﺷﻤﺎ همیشه ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﭘﻨﺎه ﻭ ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻥ ﺑﻮﺩﯾﺪ، ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻦ ﭘﺸﺘﯿﺒﺎنی ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻭ ﻧﯿﺎﺯﻣﻨﺪ ﺷﺪهﺍﻡ، ﺁﻣﺪهﺍﻡ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯿﺪ؛ نه جامه‌ای دارم، نه مرکبی و نه پولی که زندگی ام را بگذرانم.

ﺗﻮ ﮐﻪ در مکه روزگاری ﺁﻭﺍﺯهﺧﻮﺍﻥِ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩﯼ، ﭼﻄﻮﺭ شد که ﻣﺤﺘﺎﺝ ﺷﺪﯼ؟

ﭘﺲ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﺑﺪﺭ ﮐﺴﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻭﺍﺯهﺧﻮﺍﻧﯽ سراغ من نمی‌آید، فراموش خاص و عام شده‌ام، به سختی زندگی می‌کنم.

ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ (ص) ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺯﻥ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻨﺪ. ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻤﮏ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺟﺎﻣﻪ ﻭ ﻣﺮﮐﺐ ﻭ ﭘﻮﻝ ﺩﺍﺩﻧﺪ و او از مدینه رفت.

دقت کنید که پیامبر به زنی خواننده در مکه کمک می کرد وقتی نزد ایشان به مدینه آمد به جرم خوانندگی بازداشت نشد بلکه پیامبر به او کمک کردند، کمک کردن به ساره مشروط به کنار گذاشتن خوانندگی نشد و یا پیامبر شرط نکردند که باید مسلمان شوی
ساره نه اعتراف کرد نه توبه نامه امضا کرد کمک را گرفت و رفت

@SamipurDoc