برگ درخت باغمون زباله ی سپور شده
مسافر امیدمون رفته از اینجا دور شده
کاش تو فضای چشممون پیدا بشه یه شاپره
آخر خط که میرسیم خطو درازش می کنن
آهای فلک که گردنت از همه مون بلند تره

صبر میکنم؛صبر نکنم چیکار کنم؟

بهش گفتم ممنونم فقط چاییتون مونده و بسیار تلخ بود
گفت نه خانم تازه دم بود و ابروهاش رو چخدرماخ کرد.
بعد چند دقیقه گفت خب می‌گفتید براتون عوض کنم.
گفتم اها باشه.
ولی باید میگفتم :
سرکار خانم یه مازنی راجع به چای هیچوقت اشتباه نمی‌کنه حتی میتونم ساعت دقیق دمشم بگم!

مو خواستم تره خوشبخت بوکونم گیله لای?

آغوش مرگ را میخواست
گدایی زندگی را می‌کرد
ساز بودن میزد
راه رفتن را می‌رفت
شب بیداری را دوست داشت
طلوع صبح را برای دیدگانش تمنا میکرد
چه شده بود به این جسم ناتوان؟
نمی‌دانست.