یک دل داشتیم و هزاران حسرت .....

*پشت نیسان نوشت

یک جور قشنگی تا الان داره بارون می‌آد که واقعا حیفه تو این لحظات سینگل باشی ....

دقیقا بیست‌وهفت ماهه دارم می‌دوام و تقربیا برای همه چی دو‌دوتا می‌کنم و دنبال هر وامی هستم تا بتونم یک خودرو داخلی به قیمت خونم بخرم و نمیشه .
تنها پناه این روزام صفحه لپ‌تاپ هست که به صورت نان‌استاپ دارم سریال می‌بینم و هر وقت ازش جدا می‌شم می‌رم ته ناامیدی و حتی خوابامم پر از آرزوی مرگ می‌شن .

حالا چرا دلا؟
یادتونه توی کتاب ادبیات دبیرستانمون یه داستان داشتیم به اسم هدیه‌ی سال نو؟
اسم خانومه دلا بود و چون می‌خواست برای همسرش یه هدیه‌ی خوب بخره موهاشو فروخت و برای ساعت همسرش که از پدرش یا پدربزرگش به ارث رسیده بود یه زنجیر خرید. از اون‌طرف هم آقاهه ساعتش رو فروخت و با پولش برای خانومش یه شونه خرید که آبشار طلایی گیسوانش رو با اون شونه کنه...
برای ما هم این‌جوری بود که یه بار هیمن با تلفن حرف می‌زد و به اون آدمی که پشت گوشی بود گفت پول ندارم چکم رو پاس کنم. من خیلی ناراحت شدم. دوستم نداشتم از کسی پول بگیرم و دیدم تنها چیز باارزشی که دارم گردنبندیه که سر عقد بهم کادو داده و با تمام وجود عاشقشم. تمام این سال‌ها تنها چیزی که نگه داشته بودم فقط همون گردنبند بود. دیگه با چشم گریون و دور از چشم هیمن رفتم فروختمش. هیمن که اومد خونه پولش رو دادم بهش گفتم بیا قرضت رو با این پول بده. گردنم رو نگاه کرد دید گردنبندم نیست. گفت دلای کوچولوی من.

من از پسش بر میام ولی اول باید گریه کنم.

من از پسش بر میام ولی اول باید گریه کنم.

یه خبر بمب!
بلخره…
قراره باهمدیگه Python یاد بگیریم و این مار خوشگل رو اهلی کنیم.

فایل رو با دقت بخونین و برای دوستانتون بفرستین.

صدقه سری آخوند هر روز فاصله‌ام با رفاه ناچیزی که برای میانسالی و سالمندی نیاز داشتم به سمت بی‌نهایت میل می‌کنه .

وضعیت ما خیلی بدتر از اینم هست . از اون همه واحد درسی و کوریکولوم فقط پاپ اسمیر و واکسیناسیون تو بهداشت مونده بقیه‌اش آمار هست و تیک‌تیک سامانه سیب ..... برای ارزیابی سلامت جسمی و روحی هر فرد و بررسی چندین بیماری مثل تب مالت و سل و سرطان‌های شایع و دیابت…

#ادامه #تجربه
که شما باید برای هر بخش به صورت جداگانه آماده باشید. کاری که من کردم اول این بود که نوشتم توی هر بخش چند صفحه جزوه باید بخونم مثلا برای لزن3 ، 170 صفحه باید می‌خوندم برای لزن1، 120 صفحه و همه رو همینطوری نوشتم.بعد اومدم حساب کردم چند روز وقت دارم و توی چند روز باید تموم کنم و چند روز برای مرور بذارم. در نهایت مثلا به این نتیجه رسیدم روزی مثلا 10 صفحه باید لزن3 و مثلا 7 صفحه لزن 1 و غیره رو بخونم. یه جدول برای خودم کشیدم. روزها رو بالای جدول توی ستون‌ها و مواد امتحان رو توی ردیف‌ها نوشتم. اینجوری همه چیز مشخص بود. هرچیزی رو که می‌خوندم تیک می‌زدم جلوش و دیگه سردرگم نبودم و اینکه تمام موارد آزمون رو باهم جلو می بردم. حتی برای اشپغشن با پارتنرم روزی دو تا تم کار می‌کردیم و بعد از کلاسمون من یه خلاصه از اون تم برای خودم می‌نوشتم تا روزهای آخر دوباره مرور کنم. برای شغایبن هم روزی یه بشورده می نوشتم و به کمک هوش مصنوعی تصحیح می کردم و تقریبا از هفته‌ی دوم برای آمادگی آزمون، شغایبن‌ها رو زمان دار می‌نوشتم (در نهایت از 45 نمره 39 شدم) و تست‌های بخش‌های دیگه رو هم زمان دار می‌زدم. برای مشکلات گرامری که داشتم از کتاب Grammatik Aktiv B2_C1 و صفحه‌ی یوتیوب Benjamin der Lehrer استفاده می‌کردم و در کل برای آزمون روزی 7 الی 8 ساعت درس می‌خوندم.
در نهایت استمرار توی این مسیر حرف اول رو می‌زنه. سعی کنید خیلی به حرف کسایی که می‌گن من آزمونم روی خیلییی خوب دادم ولی بهم نمره ندادن گوش ندید. ما از برگه‌ی بقیه و چیزهایی که نوشته خبر نداریم. موفقیت یه شبه و با حفظ کردن جزوات به دست نمیاد. باید براش زحمت کشید و صبر داشت. از تجربه‌های بقیه استفاده کنید ولی بدونید این در نهایت شما هستید که مسیرتون رو می سازید.
موفق باشید.
زر?