دقیقا!

من طلبکار نیستم. دنیا هم دیگه بدهکار نیست.

نمیخوام بهش فکر کنم و کاش انقدر بهش فکر نکنم.

لایه‌های اعصابم به نازکی یک بادکنک تا انتها باد کرده شده. از شما که پنهون نیست.

دور بشینید. ممنون.

امروز برای کشتن اتفاقی یه مورچه هم نازکم.

من آدم صبوری‌ام. تو حال خودمم اکثراً. مدام به رفتارام فکر می‌کنم که گند نزنم یا کمتر بزنم و در کنارش مدام مراقبم کسی رو اذیت نکنم. اما تازگیا یادگرفتم عبور کنم. هرچیزی که اذیتم کنه رو حذف می‌کنم. اگه حذف شدنی نبود، خود بدبختمو حذف می‌کنم. دیگه مثل قبل تحمل نمی‌کنم. این‌جوری انگار بیشتر آزاد و بی‌ترس زندگی می‌کنم.

در شناخت آدما واقعا خوب عمل میکنم؛ دست میذارم رو همونی که باید.