‏عزیزم دست بردار از کندن پوست اون لب.

بود که بار دگر بشنوم صدای تو را ؟ ببینم آن رخ زیبای دلگشای تو را ؟ بگیرم آن سر زلف و به روی دیده نهم. ببوسم آن سر و چشمان دلربای تو را. ز بعد اینهمه تلخی که می‌کشد دل من ، ببوسم آن لب شیرین جان فزای تو را چنان تو در دل من جا گرفته‌ای ای جان که هیچ کس نتواند گرفت جای تو را. به ناز و نعمت باغ بهشت هم ندهم. کنار سفره نان و پنیر و چای تو را.

‏دختری که با پا‌دکست پرونده جنایی غذا میخوره رو که نباید ناراحت کنی عزیزم.

_فریادی گوش خراش در اوج سکوت.