دلم برای یکی از استادای تو فردوسی تنگ شد.
خیلی انسان شریف و مسئولیت پذیری بودن.

یکی از دلایلی که آهنگ پاپ گوش نمیدم یا هم خیلی کم گوش میدم، اینه که واقعا تاثیراتش رو روی سلولای بدنم حس میکنم. یک آهنگ میتونه منو به سمت عمق ناراحتیِ منفی ببره در حالی که شاید واقعا اونقدر ناراحتی لازم نیست و کاذبه.

خدایا از توبه‌هام توبه!

به من هیچ ربطی نداره? من داشتم میرفتم به سمت اون دری که کفشامو درآورده بودم?

ولی جدی خداوکیلی بدون شوخی اگر کسی باهاش قهر باشم اینو بگه بهم واقعا آشتی میکنم و کاملا خر میشم. خیلی دلم قیلی ویلی میره.

چشم وابروی خشن از بس که می آید ب تو
گاه آدم عاشق نامهربانی میشود??‌ ‌ ‌‌‌ ‌

بار اولی که یکی اینجا صدام زد"دِتِر"، به این فکر کردم چرا باید یکی با اسم رمزارز آدمو صداکنه که بعد فهمیدم یعنی دختر.

روضه...چه داستان عجیبی‌ست.