من در مسیر امروز به هر کی برسم و زرتی بزنم زیر گریه، فقط به مقادیر خیلی زیادی مشکل به مشکلم اضافه می‌شه. حالا چطوری این بغض رو باید قورت بدم من-

یک‌طور اول صبحی، استرس تمام وجودم رو پر کرده و گریه چشم‌ها رو که انگاری من، آب‌پری دنیام. برای همین اشکم دم مشکمه که با یدونه اشک، یه شهر بارون بیاد.

مکالمه‌های شبانه‌ی دور و دراز من و بهار، هیچ‌ فرقی با سفر برای من نداره.

امروز جلسه اول نمایشنامه‌نویسی رو شرکت کردم و فهمیدم چقدر کوچولوام تو کاری که شروع کردم.

می‌شه یه کمکی بهم کنید؟ اگر کسی رو می‌شناسید که داره هنرهای نمایشی و نمایش‌نامه‌ نویسی کار می‌کنه بهم معرفی کنید. کارم به شدت لنگه :^ دستتون درد نکنه♡ منم اینجام: @theyegan

اصلا بعضی اوقات از عمد یک‌سری آهنگ‌ها رو پلی می‌کنم که بابا سر شوق بیاد و باهاشون بخونه.

فرستاد برام و گفت: برای شب‌هایی که کسی نیست آرومت کنه.

دو روزه که دارم سعی می‌کنم که خوش و خرم برم مدرسه، امشب رندومنس جهان بهم اثبات که آهای یگانه خانم کور خوندی عزیزم ولی خب هنوز یک بچه‌ای هستم که برای اومدن پاییز به شدت ذوقیه.

ریحانه سرکلاس آقای گلدوسته و حس میکنم چقدر خوشبختم که بالاخره رفت سراغ کاری که چند سال جفتمون هی میگیم انجامش بده✨✨✨✨

_Take me back to the night we met