آدرس محل سکونت من سر خونه‌ی ا‌وله.

شب‌ها قبل خواب دوست دارم که چیزی درباره‌ی حالم بنویسم، اما طبیعتاً پشیمون می‌شم و می‌خوابم. چون قصدم از نوشتن توضیحِ سکوته، سکوت هم که نیاز به کلمه نداره. پس در نتیجه خواب خود سکوته و خوش به اقبال کسی که سکوت رو تماما از آن خودش کرد. پس منظور من از سکوت مرگه، من افسرده نیستم و در آرامش تمام مرگ می‌خوام، اما آیا راست میگم که افسرده نیستم؟ اما می‌دونم که مرگ می‌خوام و این خواسته از اندوه نشأت نمی‌گیره. اما این راسته که من اندوهگین نیستم؟ من سکوت می‌خوام، سکوت و خاموشی، نه به اون معنای بو داده‌ی لاشه گونه‌، فقط از جنس از بین رفتگی و نابود شدگی. پدر من رو با عشقم و یأس‌ها و درد‌های درک ناشدنی و توهم‌های طولانی روزانه و محبت نامفهومم از بین ببر. حیات من گناه منه، من برای وجود داشتن زیادی قدیسه‌ام.

نوک چوب دستی تیزت رو توی قلبم
فرو کن جونم، دیگه خسته‌م.

عشق صد ساله‌ی یک ایزدم که به گناه ساحره بودنم تکه تکه می‌شوم و هر تکه از من کاشکی آینه ای بر در سرای او می‌شود. او هنوز ایزد است، اما من خون و آینه و معشوق و ساحره و یک زنم.

من امروز با یه راننده تاکسی آشنا شدم که روانشناس بود، یهو زد کنار یکی از انواع مدیتیشن رو یادم داد و به دکترم فحش داد و گفت دیگه قرص نخور :)))

آب شیرین می‌خوردم، وای سرگشته
مرا به آب تلخ آوردی.

دلستر موهیتو در آشپزخانه‌ی مردم خوردن وقتی شش تا مرد در پذیرایی خواب است. دستشویی بوی جق می‌دهد، زیرا که در این خانه پسر نوجوانی زندگی می‌کند که احتمالا آبش را روی سوتین مادرش یا خواهرش خالی می‌کند. او خواهر ندارد، مادرش اما سینه های بزرگی دارد. خالی کردن آب خود روی سوتین کش‌پهن سایز نود یا نود و پنج. خدارا شکر آلت تناسلی مردانه ندارم. زن این خانه‌ هم دیدنی است. فمنیست اسلامی، مشخص نبودن انتهای ابرو از زور حجاب و رژ صورتی پررنگ در کنار جمله‌ی ده تا مرد باید بیان جلوم لنگ بندازن خانم آن‌هم وقتی که یکی از آن شش مرد به او گفت: همین پسرت «همان پسر جقی او که احتمالا آبش را روی سوتین کش‌پهن سایز نود یا نود پنج او خالی می‌کند» اگر دستش در برود روی صورتت فکت را پایین آورده‌. مرد این خانه‌ هم پخمه ای است که سینه‌ی بزرگ زنش را دوست ندارد و می‌خواهد کس ( هم َ و هم ُ ) دیگری را بکند اما او مسلمان است و پرهیزکار. من دلستر موهیتو در آشپزخانه‌ی این خانه می‌خورم و سردر این خانه می‌نویسم که: بدون تصور فانتزی ها جق بزنید.

من یه لرم که فقط لوراتادین از دین درم میاره‌.

دیروز در پارک ولایت سرت رو روی پای من گذاشته بودی، خم شده بودم روی صورتت و نوازشش می‌کردم، موهام روی صورتت ریخته بود، وقتی موهام روی صورتت می‌ریزه خیلی خوشگلم. چشم‌هات رو باز کردی، بلند شدی گفتی حس می‌کنم خوشبختی رو. حتی گربه هارو هم می‌روندم که این لحظه‌ها دوتایی باشن. پشت گردنت رو دوست دارم، جزئیات مردانه و دست‌های کوچک زنانه برای لمس. با یک حرکت من رو می‌کشونی‌ توی بغلت و می‌بینم روی پای تو نشستم. می‌بینم دوستت دارم، می‌بینم دوستم داری. پات خواب میره، خیلی عقب تر بالای پله برقی ایستادی و من به تو نزدیک می‌شم. خیره خیره نگاهم می‌کنی، نگاهت نمی‌کنم، می‌خوام هیچی ازت نبینم تا قبل رسیدنم به آخرین پله‌ی ببینمون. دو سه تا پله‌ی آخر رو بدو بدو رد می‌کنم و خودم رو می‌کشونم به آغوش تو. چند بار بهم میگی بزرگ شدی، دوری انقدر زیاده که وقتی می‌بینیم متوجه می‌شی از دفعه‌ی قبلی که دیدیم بزرگ تر شده‌م. وقتی می‌شینم توی ماشین منتظر نمی‌مونی ماشین دور بشه و بعد بری. میری، می‌دونی بدم میاد از خداحافظی های طولانی، انگار که فردا می‌بینمت، فردا می‌بینمت، دارم میام پیشت بازم، چهارصد کیلومتر فاصله، تهران، از گربه‌ها بدم میاد. تهران. پدر دختری رفتیم پارک، می‌بینم دوستت دارم، وقتی تو اسنپم خسته‌م، تا وقتی که برگردم می‌خوابم، می‌بینم دوستم داری، از گربه‌ها بدم میاد، تهران.