این یه قسمت از چیز‌هایی بود که الان داشتم بهش فکر می‌کردم و دلم خواست بنویسمش.

میدونم هزاران بار از جاهای مختلف شنیدیم و یا خوندیم که مقایسه کردن خودمون، باور نداشتن، اعتماد نکردن به خودمون و توانایی‌هامون و اون احساس ناکافی بودن همیشگی چقدر آسیب زننده‌س و وقتی بزاریمش کنار چقدر حالمون بهتر میشه ولی تا وقتی که واقعا انجامش ندی نمیتونی حس خوبی که داره رو درک کنی. برای احساس کردن و درک کردنش تنها راه قدم برداشتنه. هرچند کم. هرچند کوچیک.

فراموش کردم امشب وقت فرستادن این آهنگ بود. دوستش دارم و باهاش خاطره دارم پس بمونه اینجا.

یلداتون مبارک باشه دوستان.❤️

بالاخره بعد از سه روز گوشیم درست شد.

یکی دیگه از تجربه‌های این دو روزم هنوز صددرصد نشده پس اون بمونه برای بعد.

بعد از اینم نشستیم با هم درخت کریسمس رو تزئین کردیم و آهنگ‌های تیلور سویفت رو خوندیم. تجربه‌ی خیلی خیلی جالب و ‌خوبی بود.