دست از نگرانی بابت چیزهایی که کنترلشون دست شما نیست بردارید و به مسیرتون ادامه بدید، اونم تو کشوری که هر ثانیه عقب میوفتی !

نمیدونم والا من که زنم یا موشک میخوره تو سرم یا باتوم.

غم زیاد،آدمو ساکت میکنه.

زندگیست دیگر تکه تکه اَت می‌کند،و در انتها میانِ تکه هایت نور میتابد.

یه جایی از کتاب"تکه‌هایی از یک کل منسجم"هست
که حرف قشنگی میزنه میگه:
«آدم‌ها را از آنچه هستند، تنهاتر‌ نکنیم.»

دوستان چرا انقد همه چیو سختش میکنید؟گریه کنید تموم شه بره.

چون که یه نفر بهم گفت جای این اهنگ تو چنل خالیه.