احتملا فقط گاهی اوقات پرایووت حرف بزنم اگه دوست داشتین میتونین اونجا باشین
لطفا پروفایلتون هاید نباشه:)

فکر کنم وقت خداحافظیِ موقته‌.
راستش اینجارو بخاطر وجود شماها دوست دارم و یه تشکر لازمه بکنم بخاطر اینکه تو این مدت هرچند کوتاه بود کنارم بودین.
ولی خب فکر کنم این مدت نباشم بهتره تا اینکه این مسیر و بگذرونم و تموم شه و اونموقع دوباره همه‌چی به روال عادی برمیگرده.
اگه خواستین میتونین لفت بدین اگه هم نه که میتونین بمونین من اینجا تا مدت ها فعالیت نمیکنم دیگه.
برمیگردم یه روزی.

برای غم بی‌پایان شب.
@outsideofmyhead

من در شهرِ قاتلانِ آرزو، قاهرانه رویا پردازی می‌کردم.
و همین شد که حلق آویز شدیم؛ هم من و هم رویاهایم.

من تنها تبدیل به کلماتی شده بودم برای فرار از زندگی؛ اما غافل از اینکه زندگی‌ من در همان جملاتِ به ظاهر سرگرم کننده خلاصه شده بود، جملاتی که حتی ارزش خوانده شدن هم نداشتند؛ مانند خودِ تاریکِ غمگینم که لایق چشیدن طعم زیبایی‌های زندگی نبود.
و اکنون حتی کلمات‌هم پوچیِ مرا فریاد می‌زنند و قلمم تنها می‌تواند مرگ را به تصویر بکشد. من برای من بودن زیادی فرسوده شده‌ام.

ما تهمتن‌های تاریخیم، ما هم بارها
خودزنی کردیم و از بیگانه دارو خواستیم!

_محمد سلمانی_

ذره‌ای از جام نگاهت مِی بده،علتی بر مجنون بودنم گویمش.

به ماه که در روشنایی روز نگاه می‌کردم به من لبخند می‌زد؛ به عکس تمام آدم‌ها.

و اما اگر تنِ من مهمان مورهای خاک شد و ما همدیگر را در آغوش نکشیدیم؛ این را بدان که همیشه در رویا‌هایم پرسه می‌زدی و من همچون دیوانه‌ای با خیالت بسیار رقصیدم.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ پشیمون شدم بهت گفتم حالم خوب نیست کاش این حس و به کسی متنقل نکنم دوست ندارم کسی حس من و داشته باشه