• چرا انقدر بزرگش می‌کنی؟
  - چون واقعا بزرگه.

کاش زندگی و روانم شبیه استایل و چهره‌م بود.

همه چی خرابه، دارم تحلیل می‌رم و همچنان امروز خودمو دوست داشتم.

یکشنبه عروسی خواهرمه، پنج‌هفتم کمد رو جمع کرده برده؛ لباس ندارم!

کاش می‌شد برگردم عقب و دهنم‌و ببندم.

چندتا هوار بلند و یه گریه‌ی از ته دل مثل آسمون امروز به خودم بدهکارم.

صدای غرش‌های پی‌درپی آسمون و بارون و گرگ و میش.

خب مردادی عزیز این هفته سعی من یکم با خودت مهربون تر باشی فرزندم. انقدر سخت نگیر. یکم خودتو درک کن. درباره چیزایی که دست تو نیست و از کنترلت خارجه انقدر خودتو سرزنش نکن عزیزم.

لئو ها هم خیلی غمگینن احتمالا این روزا.

جدا کارم از حرف زدن گذشته؛ فقط تبدیل تروما به سرطان یا جایزه نوبل جواب میده.