برعکس تو من واست خیلی شجاع بودم.
دست من نبود من نخواستم برم، من جونم کنده شدو قلبم جا موند ولی دیگه نمی‌کشیدم، دیگه نمی‌تونستم ،سخت بود.
اینکه عشق بدیو عشق نگیری خیلی اذیت کننده بود.

‏بد شانس تر از ما نبود ما جوانی را در اینجا دست اول باختیم.

خوابیدن قشنگ ترین قسمت زندگیمه.

صدای رفتار آدما انقدر بلنده که دیگه نیازی نیست به حرفاشون گوش کنی.

آدما هرجا حس کنن مهم نیستن میرن.

گریه نکردم ولی ساعت‌ها فکر کردم که "چرا".

تو این چند وقتی که باهم نبودیم شکسته‌تر از همیشه شدم، حداقل شکسته‌تر از اونی که تو از من یادته.

حالا باید چطوری بگذرونم..

نفس کشیدن که زندگی کردن نیست.

دوست دارم در دنیایی از کتاب، قهوه و روزهای بارانی مدتی گم شوم...