- این ماییم که هرگز نباید بزاریم آینده زیر بار گذشته فرو بپاشه...

‏من همیشه خودمو می‌کشم عقب که «من با شما مسابقه‌ای ندارم، چیزی ندارم واسه ارائه اصلا» باز یکی پیدا میشه از سرعت پلک زدنم هم فاز رقابت بر می‌داره که «بیین! من سریع‌تر پلک می‌زنم»
‌
می‌خوام روی پیشونیم بنویسم
«منو ندیده بگیرید، شما برنده‌اید»

دیگه نمیخوام دختر کسی باشم
چون انگار عادت باباهاست ک بذارن برن!

از قولِ نادر ابراهیمی، خطاب به عزیزترین فرد زندگیم اگر روزهای سختی رو میگذرونه:

« عزیز من! زندگی، بدون روزهای بد نمیشود؛ بدون روزهای اشک و درد و خشم و غم. اما، روزهای بد، همچون برگهای پائیزی، باور کن که شتابان
فرو میریزند، و در زیر پاهای تو، اگر بخواهی، استخوان میشکنند، و درخت، استوار و مقاوم بر جای میماند. »

‏بزرگسالی ولت نمیکنه، همه‌ش باید ادامه بدی. با حال خسته، شکسته، غمگین، ضعیف و درمونده.

خدایا لطفا به زندگیم رنگ بده,
ولی نه قهوه‌ای!?

بیخیال هر چیزی که تا امروز نشد..! فردا صبح زندگی رو دوباره از سر بگیر ولی الان دیگه باید بخوابی ; شب بخیر ??

غصه مون گرفت
تو هوای تلخِ پاییز…

جامعه بیمار است،اجتماعی بودن لزومی ندارد.

اینجوریم که وسط دعوا مجبورم پشت هم داد و بیداد کنم و از خودم دفاع کنم چون یه لحظه اگر مکث کنم لعنتی گریه ام میگیره، حتی اگر حق با من باشه:))))