آستانه تحمل رنج ادم ها خیلی با هم متفاوته وبه تفاوت سبک زندگی ها برمیگرده.شاید جایی رنج کس دیگه ای برای شما خیلی مسخره و غیرقابل درک باشه ولی برای اون ادم رنجِ.شما حق ندارید اون ادم رو سرزنش کنید رنجش رو نادیده بگیرید سرکوب کنید یا هرچی،میتونید بگید رنج تو برای من قابل درک نیست ولی امیدوارم زودتر خوب بشی...

سلام به سن قانونی🦦

انگار وقتی چیزی خلق میکنم عمیقا زنده هستم.با تمام وجود ازش لذت میبرم.خلق کردن یک غذا،یک نقاشی ،یک لباس...

تقریبا آدم ترسویی نیستم ولی یه فوبیای عجیب که دارم اینه که همه اعضای خونه خواب باشن و من آخرین نفر قرار باشه بخوابم،حتی اگه کنارم خواب باشن.
شما هم؟

دلم میخواد عمیق زندگی کنم.دلم میخواد مدام چیز های جدید تجربه کنم جا های جدید برم آدم های جدید ببینم.ساعت های طولانی بدون هیچ مزاحمتی در دل طبیعت باشم.بیشتر بخونم ،بیشتر بدونم.بیشتر نقاشی بکشم،زیاد کار کنم زیاد پول در بیارم.و واقعا امیدوارم که بشه یه روز بیام و بنویسم که سلام من دارم عمیق زندگی میکنم.

این روز ها تمام سعی ام بر اینه که خودم رو به ورژن مطلوب توی ذهنم نزدیک تر کنم.درس هام رو مرتب بخونم به پوست و بدنم برسم،بیشتر بنویسم و افکارم رو راجب همه چیز بیشتر سر و سامون بدم .روابطم رو بهتر کنم و سطحشون رو بالا تر ببرم ،سطح خودمو بالا ببرم و از ادم ضعیف و دم دستی گذشته فاصله بگیرم.

و باز هم پریود و سلام به بی خوابی?
اخه تو چه ربطی به اون داری بی نامـ...

مخور غم، خُرّمی‌ها هست از پِی تیره روزی را.
واعظ قزوینی

‏هممون معمولی‌ایم، نقطه های تاریک و روشن داریم، گاهی خسته‌کننده ایم، گاهی جذاب و کاریزماتیک، گاهی ترسو و محافظ کاریم، گاهی شجاعیم و ریسک پذیر، فقط اینو یادت باشه همه‌ی اینها به شرایط زندگی و نوسانش ربط داره، تو نه کمتری از بقیه نه ضعیف تر!

من معمولاً با سرعت نور برای حال بدم راه حل پیدا میکنم و نمیزارم موندگار بشه.
از وقت هایی که نمیتونم کاریش بکنم و مغزم میگه تنها راه حل صبره متنفرم چون من صبرم خیلی کمههههههه.