روستای ما پُر بود از گل‌های محمدی، همه خانه‌ها حداقل یک بوته بزرگ در حیاط داشتند، به جز ما. این برای بچه‌ای که عاشق گل بود بزرگترین کمبود دنیا بود.
خرداد ماه که می‌شد و وقت امتحانات، کلاسور مشکی‌ام را می‌گرفتم زیربغل و از کوچه‌ها می‌گذشتم تا برسم به مدرسه. مدرسه دور بود و در مسیرش یک پرچین طولانی بود از گل‌های محمدی. همیشه کمی زودتر می‌رفتم تا بتوانم وقت کنم و از لابه‌لای شاخه‌های مزاحم چنار و تیغ‌های بی‌امان بوته‌ها چندتا گل بچینم.

روزهایی که می‌توانستم یک شاخه با چند غنچه بشکنم و بیاورم خانه، از همیشه خوشحال تر بودم. به خانه که می‌رسیدم کلاسور را باز می‌کردم و یک عالمه گل محمدی می‌ریخت روی صندلی کوچک گوشه اتاق. یک شیشه را پر از آب می‌کردم و شاخه پرغنچه را می‌گذاشتم داخلش و تا شب بارها برای دیدنش می‌رفتم لب پنجره. و اما شب، شب یک ذوق بزرگ در دلم می‌نشست که فردا غنچه‌های گل محمدی باز می‌شوند و زیبا. بلاخره لامپ را خاموش می‌کردم و با این خیال ساده و زیبای کودکانه می‌خوابیدم. تمام ذهن من بی‌هیچ استثنایی پر بود از تصویر شاخه غرق گل و خانه‌ای که فردا خودش گل دارد. و آن فرداها که از شیرینی خواب دیشب‌شان خیلی زود می‌رسیدند، زیباترین منظره دنیا پشت آن پنجره بود.

دلم برای آن روزها، آن دغدغه‌های ساده، آن ذوق‌های زلال خیلی تنگ شده. دنیای بزرگ‌سالی همه‌چیزش بزرگ است، حتی خیال‌هایش، آشوب‌هایش، رنج‌هایش و هجوم فکرهای شبانه‌اش.

کاش امشب لب پنجره یک شاخه پر غنچه داشتم. کاش با ذوق شکفتن گلها خوابم می‌برد و کاش فردا خانه‌ی بی گُل ما در این شهرِ سرد، مثل باقی خانه‌های آن روستا گل محمدی داشت. من تا آخر عمر به دغدغه‌ی ساده و قشنگ آن شب‌ها غبطه می‌خورم.

?

یه‌سری چیزهارو نه می‌تونی جایی راجع بهشون بنویسی، نه می‌تونی بشینی با کسی درموردشون حرف بزنی. یه‌سری چیزهارو نه می‌تونی انکار کنی، نه می‌تونی بیان کنی؛ فقط می‌تونی به جای انجام هرکاری، اون‌ها رو توی نگاهت، توی رفتارت، توی سکوتت جا بدی و باهاشون زندگی کنی.
?

خورشید هر روزی که غروب می‌کند یک روز غیرقابل بازگشت از دستت می‌رود و یک روز به مرگ نزدیک‌تر می‌شوی.
در خلالِ بی‌اختیارِ این گذر، تو حتی به بی‌ارزش‌ترین چیزها فکر می‌کنی به جز این از دست‌رفتن، به جز این گذر...

برخی از مفسران در مورد دعای پنهانی حضرت زکریا در این آیه شریفه (زمانی که پروردگارش را به آهستگی ندا داد.) فرموده‌اند:« زکریا دعایش را از دیگران پنهان کرد تا بخاطر طلب فرزند در سن پیری توسط مردم ملامت نشود»

ممکن است تو حاجت و خواسته‌هایی در قلبت داشته‌باشی که در قوانین انسان‌ها غیر ممکن باشد و تو را فقط به خاطر اینکه به آن امید داری، مسخره یا سرزنش کنند. گویی که قرار است خواسته تو، از گنجینه‌های آنها بیرون بیاید یا در فکر محدود آنها بگنجد.

پس بهتر است دعاهایت را پنهان کنی و فقط به سوی پروردگارت ببری که از حال تو آگاه است و به تو رحم می‌کند و می‌تواند آنچه را می‌خواهی به تو عطا کند!

به جای اینکه تلاش کنی وضعیت خود را به مردم عرضه کنی، به نزد پروردگارت برو. شکایتت را به او برسان و آنچه را که می‌خواهی از او بخواه و در دعایت نه بر اساس گمان و نظر محدود مردم، بلکه مطابق قدرت پروردگارت رفتار کن.

پیامبر خدا زکریا، در تنهایی و خلوت و با صدایی مخفی و آرام دعا کرد و اسباب ناممکن را مقابل پروردگارش ذکر کرد؛ همسرم نازاست و من در اوج پیری هستم، پس از جانب خود به من ولى عطا كن.

مردم فقط به خاطر قطع اسباب کوچک دنیایی و وجود موانع، تو را از دعا و امید منع مى‌كنند! در ارتباطت با الله، پیرو گمان و نظر هیچکس نباش. هرچه هست و هرچه می‌شود را بگذار بین تو و او باشد، مردم را قاطی این ماجرا نکن.
?

-
الكتمان مُرهق و الكتابة لا تُغير شيّ ..

پنهان کردن طاقت فرساست و نوشتن هم چیزی را تغییر نمی دهد.

-
وأَعِد لِقَلبي همَّتَهُ الأُولَى يا رَبّ.

پروردگارا به قلبم همت و اراده ی قبل رو عطا کن.

آرزو می‌کنم برایت :
در پس تمام نرسیدن‌ها و نداشتن‌ها‌
از یاد نبری رویاهای قشنگت را
که هر تمام شدنی، به معنای پایان زندگی نیست✨****

پروردگار من، یاری‌ام کن چرا که موج‌های زندگی بسیار خروشان است.
مرکبم در بین این امواج ضعیف است و دریا نیز طوفانیست.
من در این حال تلاش و مقاومت می‌کنم
اما توفیق و آسان کردن شرایط با توست!❤️*✨***

#تکست

حال که انسان اشرف مخلوقات است، باید در هر گام به خاطر داشته باشد که خلیفه‌ی خدا بر زمین است و طوری رفتار کند که شایسته‌ی این مقام باشد. انسان اگر فقیر شود، به زندان افتد، آماج افترا شود، حتی به اسارت رود، باز هم باید مانند خلیفه‌ای سرافراز، چشم و دل سیر و با قلبی مطمئن رفتار کند.