در من بسیار چیزها از بین رفتند؛
که گمان می‌کردم تا ابد ماندگارند.

اما آشوب درونش را نه کلمات می توانست بیان کند و نه فریاد ها.

من اون شب رو گریه نکردم،
ولی بعدش، هر بار که اتفاقی افتاد، یه بار هم به یاد اون شب گریه کردم.

‏بعد از مدتی، درد خصوصی میشه و گفتنش به دیگران لطفی نداره، شروع انزوا از همین نقطه‌ست.

اگه یبار واس همیشه میخوای  فیلترشکن(vpn) خوب داشته باشی پیشنهادمون این کاناله?

امروز تمایل به زیستن ندارم؛
به احتمال زیاد فردا هم نخواهم داشت
پس‌فردا؟ امیدوارم مُرده باشم.

اینکه دیگه نمی‌تونم
روی حرفای آدم‌ها حساب باز کنم و همیشه منتظر یه حیله از طرفشون هستم، غمگینم میکنه‌.