ولی اینکه همه‌ جای شهر یه عالمه قلبای قرمز هست خیلی بامزه‌ست.

ایران خیلی سیرکه یه ور خیابون دارن قلب، خرس و گل قرمز میفروشن یه طرف دیگه نیمه شعبانه مولودی گذاشتن و شربت پخش میکنن.

چیزی که قراره شبای آینده قبل خواب بهش فکر کنم:

اصلا این همه آدمیم که از هم نامه میخوایم، در نهایت به کسی این وسط نامه‌ای می‌رسه؟ یا فقط دور هم آرزو به دل نشستیم.

شماهم برای داشتن یسری وسیله‌ها فانتزی دارید؟ مثلا فلان چیز رو خیلی دوست دارم ولی اگه پول هم داشته باشم نمی‌خرم، دلم میخواد هدیه بگیرم که بیشتر برام عزیز باشه.

یه گلدون از گل فراموشم مکن، ذهنم رو درگیر کرده.

عاشق تغییر فصلم، عاشق این امیدی که برای بهتر شدن اوضاع همراه خودش میاره.

پولداری زوال عقل میاره والا.