اگر راست است که هرکسی یک ستاره روی آسمان دارد
ستاره‌ی من باید دور، تاریک و بی‌معنی باشد
شاید اصلا من ستاره نداشته‌ام
-بوف‌کور

او ماجرا رو برای هیچکس تعریف نکرد
اما هرشب از زمانی که چشماشو می‌بست
تا زمانی که خوابش می‌برد ساعت‌ها طول می‌کشید

در آخر هیچکس خوشگل‌ترین چهره یا بدن رو یادش نمیمونه
ما خوشگل‌ترین روح و قلب رو یاد‌مون میمونه

جمعه‌ها یه جوریه که انگار بچه‌هام گذاشتنم خانه‌ی سالمندان

دوست پسر داشتن تو صدا و سیما هم عادی شده
ولی تو خانواده‌ی ما نه

میبینی چه شب ساکتی است
انگار هیچکسی در دنیا نیست
یا شاید من در دنیای هیچکس نیستم

تپش قلب داشتم زدم گوگل ببینم علتش چیه
متوجه شدم شیش ماه پیش فوت کردم

چیزی که باید واقعا از آن ترسید مرگ نیست
بلکه این است که هیچوقت زندگی‌تان را شروع نکنید

دیگر خستگی‌هایم را نمی‌توانم در آهنگ‌ها بیابم
دیگر نمی‌توانم با موسیقی ابرازشان کنم
در هیچ کتاب و شعری مثل آن‌ها را نمی‌یابم
طوری خسته‌ام که دیگر هیچ‌کجا مثالش نیست