"چرا از کار گروهی بدت میاد؟"
من:

سرم را به شانه ات تکیه میدهم؛ نگاهم بین آدم ها سرگردان است. زندگی درست مثل همیشه در دنیای اطرافمان جریان دارد. درخت ها مطیعانه به هر جهت که باد فرمان دهد سر میچرخانند و وجودِ پاکِ برف، سخت مشغول شستن غم از تن خسته ی شهر است. طبیعت بی توجه به انسان ها، به زندگی…

اگر نویسنده هستید این پیام رو فوروارد کنید و روی نوشته ای که خیلی دوستش دارید ریپلای کنید تا من هم بخونمش

منم دیگه

.... والا بچها اون موقع یچی میدونستنا هر دفعه میگفتن کجا میری

منم دیگه

Only چای بابونه can fix me.

الان میدونید تو این هوای برفی چی حال میده؟ آفرین خوااااب
ولی میدونید منِ بدبخت چی در انتظارمه؟؟؟ آفرینننن حسابان و فیزیککککک

پس کیه