...خسته از دستاوردهای ناچیز خود، خسته از تظاهر به قادر بودن، از خودِ قادر بودن، از انجام کمی بهترِ همان کار قدیمی، از کمی جلوتر رفتن در مسیر همان جاده‌ی تیره و کسالت بار قدیمی

گفتگوی ژرژدوتویی و ساموئل بکت

برای من ترسناک‌ترین تصویر، تصویر خودمه؛ کسی که می‌تونستم باشم و نیستم.

سلام بر کسانی که معنی عشق را می‌دانند اما محبوبی ندارند.

نمی‌دانم چه کسی هستم، به کجا می‌روم-
من همان کسی هستم که باید تصمیم بگیرد
و به این سوال‌های هولناک جواب بدهد.

سیلویا پلات، یادداشت‌های روزانه

هیچ کار نمی‌کنم، خستگی کارهای نکرده را در می‌کنم. شده‌ام کارشناس برجسته‌ی اتلاف وقت.

شاهرخ مسکوب، روزها در راه

یک‌ سال پیش مثل امشب خوابیدم و صبح که بیدار شدم دیگه بابابزرگ‌ نفس نمی‌کشید. دیگه نبود تا ما رو یادش نیاد. دیگه نبود که برامون شعر بخونه. از بودنش برامون فقط نقل قول حرفاش تو موقعیتای مختلف مونده.
ما برای همیشه دلتنگش میمونیم.

نمی‌دانم چرا باید این‌قدر افسرده باشم، همان حس شرم‌آور و دلگیرِ «کسی دوستم ندارد» به سراغم آمده.

سیلویا پلات، یادداشت‌های روزانه

راستش از تلاش برای رفع تنهاییم خسته‌ام و از خود تنهایی خسته‌تر!
هرمان هسه تو کتاب سیذارتا گفته بود "شاید تو از شدت جستجوست که چیزی پیدا نمی‌کنی!"
اما من هر دو حالت رو امتحان کردم.‌ دویدم و نرسیدم، نشستم و نرسیدم.
حسرت روزهای رفته و نگرانی فرداهای نیومده بهم فشار میاره.

ای وای بر اسیری، کز یاد رفته باشد
در دام مانده باشد، صیاد رفته باشد