کجاست بارشی از ابر مهربان صدایت؟
که تشنه مانده دلم در هوای زمزمه‌هایت

گاهی میان مردم، در ازدحام شهر
غیر از تو هرچه هست فراموش می‌کنم ..

خوشا دلی که تو باشی نگارِ پرده‌نشینش!

خطاب میکرد زهرا دخترش را

دیده از اشک و
دل از داغ و
لب از آه ، پر است...
عشق در هر گذری،
رنگ دگر میریزد ...

چنان تیری شدند از چلهٔ زینب رها باهم
چنین رفتند راهِ عشق را تا انتها باهم
برای اذن میدان التماسِ شاه می‌کردند
به امرِ زینب افتادند روی دست‌وپا باهم...

رقیه؛
اسم یه فرشته‌س
که رو شونه‌ی حسینه...

تکاملِ دل زارِ من از کمال گذشت
سه سال طفلِ تو بودن هزار سال گذشت...

تو نباشی؛ مثل این است
که وارد بهشت شوی...
خدا رفته باشد...!

هَل الدّین إلا الحُبّ‌‌
آیا دین غیر از عشق و زیبایی است!