‏یه غمی خیلی پر رنگ‌تر از بقیه غم‌هاست، هضم نشدنی و هرگز خوب نشدنی. هر بار با هر اتفاقی غمگین میشی یا صدمه میبینی برمیگردی پیش اون غم. از غم‌ های جدید به کهنه ترین غمت پناه میبری.

توقع همیشه باعث ناامیدی میشه

دیونه شدی معلومه که نه!

شایدم اصلیه همونیه که تصمیم گرفتی تو قلبت باشه ولی تو زندگیت دیگه نه

امروز غمگین ترین بودم

کاشکی لااقل کلمه‌ای بود که می‌شد اوج درموندگی روح رو شرح بده.

عزیز جان، ما عادت کرده ایم، به پنهان کردن درد هایمان در میان روزمرگی های زودگذرِ عمر.

امیدوارم التیام پیدا کنید، از سختی هایی که در موردش صحبت نمی کنید

هر چقدم حواستو پرت کنی ، بازم به خودت میای ، میری تو فکر اینکه چقد از خودت برای کسایی گذاشتی که لیاقت هیچکدوم اونارو نداشتن و الان تو موندی و یه حس غم که همیشه همراهته