https://t.me/BiChatBot?start=sc-977379-PHUnbyn

من اینطوریم که همه رو نصیحت میکنم که مثلا فلان کارو نکنن بعد خودم میرم مثل احمقا انجامش میدم

‏خیلی به ندرت پیش میاد که حس کنم یه آدم امنه

تو این پاییز که همه دارم یاعلی میگن و عشق رو آغاز میکنن، من یا ابوالفضل میگمو قیمت هودی‌ها رو میبینم.

روزای خیلی زیادیه که درگیر پذیرفتنم. بپذیرم که یه چیزایی رو ندارم دیگه، یه چیزایی از دست رفتن و برهم نمیگردن، یه چیزایی رو رها کردم، بپذیرم که روزای من بعد از این، بدون اون آدما، اون مکانا و اون کارا قراره جلو بره، پذیرش سخت‌ترین قسمت هر ماجراییه، مخصوصا وقتی تمام شب رو بیدار میمونیو خودتو قانع میکنی اما صبح که پا میشی به کل همه چی یادت رفته و روز از نو روزی از نو.
تینا.

وقتی عصرای پاییز میخوابی یک دور کما رو تجربه میکنی

من هر یک میلیون سال از یکی خوشم میاد که اونم رسیدن بهش نه اینکه سخت باشه ها، غیر ممکنه

یکی از سخت ترین کار هایی که تو ایران میشه کرد ، زن بودنه .
اینکه ذاتت زیباست ، دست خودت نیست ، هرکاری بکنی و هر رفتاری داشته باشی جلوی چشمی ، از پسر بچه بگیر تا یک مرد 200 ساله به خاطر زن بودنت ، به خاطر شکل بدنت ، به خاطر صورتت نگاهت میکنن ، نه از روی هرزگی ، چون زیبایی ، چون زنی و زن یعنی زیباترین موجود روی زمین ، ولی تو گرمای تابستون باید هزاران لباس بپوشی تا جنس مرد یک وقت تحریک نشه .
نمیتونی درست  و حسابی جلوی خانوادت از درونت ، از قلبت و از احساست بگی چون روت برچسب میزنن .
اگر بهت تجاوز بشه باید سکوت کنی .
همیشه حقوق مالیت از مرد ها کمتره با اینکه شاید 17 ساعت هم کار کنی .
شب اگر بیرون باشی میشی هرزه .
دوست جنس پسر داشته باشی بهت میگن سبک و باز هم قضاوت میشی .
یه قسمت خاص برای پارک زنان تدارک دیدن .
تو اوتوبوس جدات میکنن .
تو مترو جدات میکنن .
همیشه جدایی .
نه برای اینکه خاص باشی .
برای اینکه باعث فساد نشی .
تو خیابون اگر یکم خوشتیپ باشی برات هزاران بوق میزنن .
زن بودن واقعا تو ایران سخته .
یعنی تقریبا بعضی وقت ها غیر ممکنه .

من‌میکنم عشقم

دوست پسرم در آینده انقدر به دیدن عکسام ذوق نمیکنه