چون دوستَت می‌دارم
مجبور نیستی آنگونه که
روزِ آشنایی‌مان بودی باقی بمانی
چون دوستَت می‌دارم
مجبور نیستی خود را محدود کنی
به تصویری که از تو زنده مانده در من
چون دوستت می‌دارم
می‌توانی در خودت بِبالی
چیزهایِ جدیدی کشف کنی در وجودَت
می‌توانی دگرگون شده، بشکُفی، تازه شوی
چون دوستَت می‌دارم
می‌توانی آنچه هستی باقی بمانی
و آنچه نیستی شَوی!

#مارگوت_بیگل

«اگر چاره را جز در قلبش در جای دیگری نمی‌شد یافت، می‌توانستم به او اعتراف کنم که رنج می‌کشم.»

-مارسل پروست

آدم در تنگنا مجبور است هر چیز امیدوار کننده ای را باور کند.

#مارگارت_آتوود

نه یک دل که صد دل به تو دادم…

«مارگارت اتوود می‌گوید: مردان از این می‌ترسند که زنی آن‌ها را مسخره کند. زنان اما از این می‌ترسند که مردی آن‌ها را بکُشد.»

-ایزابل آلنده، روح یک زن

وگر به خشم⁩ رَوی صدهزار سال ز من
‏به عاقبت به من آیی، که مُنتهات منم

#مولانا

«هرگز هیچ دو انسانی با روحیات و علاقه‌مندی‌های مطلقاً مشترک، یافت نشده است. پس اگر در یک رابطه‌ی دونفره، هیچ مشکل و برخوردی به وجود نیاید، به این معنی‌ست که یکی از این دو نفر تمام حرف‌های دلش را نمی‌زند. »

-البا دسس پدس، دیر یا زود

بر زبانم به غیر نامِ تو چند
رگ و شریانِ واژه متصل است؟
یک؟ دو؟ سه؟ نه بیشتر! صدها!
غیر نامی که پوچ و منفعل است
با رگی در میان حنجره‌ام
خفته‌اند و صدای شان کسل است

در دهانم به غیر نام تو نیز
نام‌هایی عجیب می‌رقصند
بوی سیگار می‌دهند و عرق
با کمی بوی سیب‌‌؛ می‌رقصند
نیمه‌شب‌ها، کنار پنجره با
دختری نانجیب می‌رقصند

قلب من تند می‌تپد برود
از سر لخته‌های خون بپرد
از سر لخته‌های یادِ تو که
همه‌جا هست تاکنون؛ بپرد
از میان سیاهرگ‌هایش
  مثل فواره‌ی جنون بپرد

در دل آینه فرو رفته‌ست
چشم‌هایش سیاهچاله‌ی مرگ
چای می‌نوشد و غزل، اما
استکانش پر از تفاله‌ی مرگ
مثل سنگینی‌ای که افتاده
روی خواب هزارساله‌ی مرگ

و نفس‌های آخرش آرام
خسته از میز کارش افتادند
از کنار دقیقه‌ها روی
ساعتی از قرارش افتادند
که بُرید از خودش، به خانه رسید
  تکه‌ها از کنارش افتادند...

#تمنا_مهرزاد