تو دستت رو به آرواره‌ام می‌کشی و تموم دندون‌هام توی دهنم پایین می‌ریزه. تو به پوست تنم میخ می‌کوبی و خودت رو از من آویزون می‌کنی. تو دست‌هام رو انقدر می‌کشی که استخون‌هام خرد و مفاصلم سابیده می‌شن. هنوز فکر می‌کنی عشق ساده‌ست، وقتی هر قدمی که برمی‌داری درست روی کتف‌های من فرود می‌آد؟

توی سرت، پشت همه آشفتگی‌ها و خونابه‌ها، یه قبرستون وجود داره. جایی که همه حس زندگی از دست داده‌ات رو هر روز به خاک می‌سپاری.

And I've been picking glass out of my teeth

I am wrapped up in you, please, don't look underneath
And I am swept up in you, please don't dispose of me

"هنوز دوستت دارم. توی بدن اشتباه، توی بدن درست، با اسم نا آشنا، همه وقت‌هایی که نمی‌دونی کجایی یا کجا باید باشی و تا وقتی که ذره‌های زیر پوستت از هم بپاشن."

"هر احساسات پاره‌پاره و ذهن آشفته، یه نویسنده به وجود می‌آره. حتی گاهی یه شاعر."

"راستش، چندباری عشق رو توی کالبد یک نفر ملاقات کردم‌. با چشم‌های مات مشکی رنگش و احساسات کمرنگ شده، مست و درهم ریخته توی آغوشم اشک ریخت و از خستگی بی پایانش گفت. من محکم به قفسه سینه‌ام فشردمش، انقدر محکم که کم کم همونجا موندگار شد."

هر روز بیشتر تحلیل می‌رم. هر روز توی چشم‌هات بیشتر عشق می‌بینم. خنکی لبه پرتگاهی که روش قدم می‌زنیم، هر روز پوستم رو نوازش می‌کنه.

ارکیده‌های سفید روی خاکستری و مشکی سرامیک قبرت. هنوز وقتی توی ذهنم لبخند می‌زنی، تموم دنیا می‌درخشه. هنوز شب‌ها وقتی بین پتو می‌چرخم، گرمی تنت رو روی تنم حس می‌کنم.

لب‌هام رو روی پوستت می‌کشم. وقتی می‌چشمت، همیشه طعم عشق و گناه می‌دی.
قوی و بی‌نقص، زیر پوستم احساس‌ات می‌کنم.