خیله خب حالا چون تویی میزارم به موهام دست بزنی.

“من از خودم متنفرم”
همچنان من:

“هیچ چیز خاصی در مورد اون وجود نداره”
-ولی اون عاشق گربه های سیاهه.

“هیچ چیز خاصی در مورد اون وجود نداره”
-ولی اون با آدمای مورد علاقه اش رفتار به خصوصی داره.

“هیچ چیز خاصی در مورد اون وجود نداره”
-ولی اون جینکس رو بیشتر از وای دوست داره.

“هیچ چیز خاصی در مورد اون وجود نداره”
-ولی اون به کوچیک ترین جزئیاتت دقت میکنه و اونارو به خاطر میسپاره.

“هیچ چیز خاصی در مورد اون وجود نداره”
-ولی اون با موزیک حرف دلشو میزنه.

“هیچ چیز خاصی در مورد اون وجود نداره”
-ولی اون تنهاییشو با موزیک و کتاب و فیلمای مورد علاقه اش پر میکنه نه با آدم‌ها.

“هیچ چیز خاصی در مورد اون وجود نداره”
-ولی اون موزیک جز گوش میده.

چون توی روابطت موفق نبودی تنهایی رو انتخاب کردی یا چون تنهایی رو انتخاب کردی نتونستی توی روابطت موفق باشی؟