برگشته‌ام اصفهان. موقتن، اما بهرحال برگشته‌ام. شامپوهایی که اخیرن استفاده می‌کردم را همراه وسایل دیگرم گذاشتم انبار خوابگاه. برگشته‌ام، و شامپوهایی که اخرین بار چهارماه قبل استفاده می‌کرده‌ام و نصفه رهامانده بودند را به تنم می‌زنم. بوی شیر و توت‌فرنگی می‌گیرم:…

And then this.
From and hopefully not to my dear sun.
@saltity

A melancholy kind of pain.
@chetmaxx

این داستان: موز، میوه‌ای شگفت‌انگیز.

بچه.ها.
شما. می‌دونستید. موز. یک. نوع. berry. محسوب. میشه؟!

می‌خوام بمیرم :)))

امروز، بعد از این‌که فهمیدم موز٬ از راسته‌ی «زنجبیل‌سانان» است، دچار بحران هویت شدم.

۲۴ ثانیه از اصفهان.

تا اتمام تابستون، به گل‌محمدی خیانت می‌کنم.

Comme un mégot cassé, je te renvoie à la casse
Pourquoi je n'ai pas trouvé ma place
Dans ton monde de paillettes et de strass

@saltity

برگشته‌ام اصفهان. موقتن، اما بهرحال برگشته‌ام.

شامپوهایی که اخیرن استفاده می‌کردم را همراه وسایل دیگرم گذاشتم انبار خوابگاه. برگشته‌ام، و شامپوهایی که اخرین بار چهارماه قبل استفاده می‌کرده‌ام و نصفه رهامانده بودند را به تنم می‌زنم. بوی شیر و توت‌فرنگی می‌گیرم: خاطره -لوب پیشانی‌ام اذیتم می‌کند.

اوضاع تغییر کرده. دیگر نمی‌نویسم: نه برای ارتزاق روزانه و نه برای لذت شخصی‌. در این سه‌ماه، سه‌نفر مهم زندگی‌ام را از خودم بریده‌ام. سه‌نفری که هرکدام به نحوی دستشان پشت قوس کمرم بود که از روی دوچرخه‌ی بدون چرخ کمک، نیفتم. دست‌هاشان را، تک‌ به‌ تک، خودم بریده‌ام. حامی‌ای ندارم. حاملی ندارم. حالا که همه‌شان رفته‌اند، حفاظی در مقابل وحشی بودن زندگی هم ندارم. حاشا و کلا نداشته‌ام.

غریبم؛ و راستش نمی‌شود دقیقن گفت که برگشته‌ام. چیزی از میانه‌ی پوستم تغییر کرده که در محیط زیست قبلی‌ام جا نمی‌شود. آن موقع که می‌رفتم، قرمز بودم، حالا نیستم. تنم را که در آینه دیدم، برخلاف بار آخر، "تر و تازه و جوان" به ذهنم رسید: برای خودم هم غریبم.

بوی شیر و توت‌فرنگی اکتیو اما، همان است که بود. آب‌ کم‌فشار تابستان اصفهان همان است که بود. پدرم، درخت توت حیاط عمه، خود عمه، دست‌پخت عمه، قضیه‌ی ارث و میراث شوهر عمه، همه همان‌اند که بودند. فقط من‌م که این‌جا جا نمی‌شوم. فقط من‌م؟ اهمیتی ندارد.

این‌ها را نوشتم که درواقع بگویم پرتو قرار است بعد از سال‌ها، دوچرخه‌سواری یادم بدهد. مطمئن نیستم چقدر قرار است کبود شوم، اما بهرحال، بوی شیر و توت فرنگی‌ می‌دهم- با دست‌های تر و تازه و جوان.