در طول تاریخ فلسفه بحث درباره‌ی مفهوم خدا مرکز توجه بسیاری بوده است و هنوز بحث دربارۀ آن پایان نیافته و احتمالاً هیچ‌گاه نیز پایان نیابد. بر خلاف تصور رایج، در طول تاریخ فلسفه، حتی در قرون ابتدایی فلسفۀ مدرن، ترویج الحاد یا نفی صریح وجود خدا از سوی فیلسوفان به ندرت اتفاق افتاده است.
دکارت، به عنوان نخستین فیلسوف مدرن، فیزیکش را بر الهیات استوار کرد و برای اثبات وجود جهان خارج، به وجود یک خدای کامل متوسل شد. او در «تأمل پنجم»، پس از ارائۀ دومین برهانش برای اثبات وجود خدا، می‌نویسد:«بدین ترتیب با وضوح تمام درمی‌یابم که قطعیت و صحت هر معرفتی تنها به شناخت خدای حقیقی بستگی دارد، به طوری که تا او را نشناخته باشم، نمی‌توانم نسبت به هیچ چیز دیگری شناخت کامل پیدا کنم.» اسپینوزا حتی از این هم پیشتر رفت و وجود را با خدا یکی گرفت و نه تنها وجود خدا را اثبات کرد، بلکه وحدت‌گراییِ مطلقش را به جایی رساند که ادعا کرد «ممکن نیست جز خدا جوهری موجود باشد و یا به تصور آید.»
لایبنیتس در کتاب مونادولوژی خود، خدا را جهت کافی کل جهان پنداشت.
و بارکلیِ تجربه‌گرا او را «ذهنِ همه‌جاحاضری» معرفی کرد که نه تنها ضامن شناخت، بلکه ضامن وجود اشیاء است:«نسبت به همۀ اشیاء خدا از ازل تا به ابد عالم است، و یا به عبارت دیگر، همۀ آنها در علم خدا وجود ازلی و ابدی دارند.»
کانت نیز، هرچند در بخش ایدئال عقل محض از کتاب نقد عقل محض به نقد تمام براهین اثبات وجود خدا پرداخت، اما حتی در همان کتاب نیز از ایدۀ خدا به منزلۀ امری نظام‌بخش دفاع کرد و آن را شرط وحدت اعلی و ضروریِ واقعیت تجربی دانست.
به رغم انتقادات تند برخی روشنگران فرانسوی (فیلوزوف‌ها)علیه مفهوم خداوند، جو حاکم بر فلسفه تا نیمۀ‌دوم قرن نوزدهم، دست‌کم به ظاهر، خداباورانه بود، تا جایی که حتی در 
نیمۀ نخست قرن نوزدهم اتهام الحاد حربه‌ای مؤثر برای از میدان به در کردن مخالفان و رقیبان به شمار می‌رفت. در نیمۀ دوم قرن نوزدهم، به ویژه با فعالیت‌های هگلیان جوان، انتقادات شدید علیه مفهوم خدا و دین به طور کلی رونق گرفت ...

بخشی از مقاله‌ی «مرگ خدای نیچه، اعلامیه‌ای سرخوشانه یا مرثیه‌ای سوگوارانه؟» از محمدمهدی‌اردبیلی.

@golidiaries

‎
سلام گلی،
چه‌طور می‌تونم مناظره فیلسوف‌ها رو ببینم؟ از کجا؟

هر وقت فرصت کردید مناظره‌ی پیتر سینگر و اندی بنیستر رو ببینید. در مورد ارتباط اخلاق‌‌مداری و باور به خداست.

اگر زمان دارید بجای من بشینید مناظره فیلسوف‌ها رو نگاه کنید.

موسیقی کلاسیک، مخصوصاً این موسیقی، من رو یاد رقص پرنسس‌ها و شاهزاده‌ها توی جشن بالماسکه می‌ندازه که بیشتر دوران کودکی‌‌ام باهاشون گذشت.✨
@golidiaries

حالا که از امتحانات رها شدم، می‌تونم به مدت یازده روز، تا شروع کلاس‌های سال دوازدهم، زندگیِ نرمالی داشته باشم و آدم مفیدی برای خودم و اطرافیانم باشم و کمی کتاب بخوانم.

بعد از فلسفه، ریاضی، بهترین درس جهان.

Trust I seek and I find in you
Every day for us something new Open mind for a different view And nothing else matters
@golidiaries