عاشقش شدم.

‏قسمت غم انگیز تنهایی، "بی پناهی" است؛
این که یک شب، یک روز، یک جایی
دلت بخواهد از همه دردهای دنیا پناه ببری به آغوشی، نوازشی، گفتگویی، درست می شَوَدی، بوسه ای، حضوری، دیداری... و هیچکس هیچ جای جهانت نباشد.
‏بار دنیا و آدمهایش بیفتد روی شانه های نحیفت، به هر طرف که نگاه کنی آیه های عذاب به سمتت دوان باشد، پناه همه باشی به قدر بضاعت دلت، عالم و آدم را مراقبت کنی و کسی نباشد که بارت را از شانه ات بردارد. تنهایی چه قدر "بی پناهی" است...

?چالش.
این‌پیام+ این‌پست رو فوروارد کنید توی چنل اصلیتون تا یه پست ازتون فور بزنم اینجا و نقص چنلتونو و یه پوینت مثبت که جذبم می‌کنه رو با ویس بهتون بگم.

طرفیت محدوده.
?عکس‌رو فوروارد نکنین نمیذارمتون.

⛧

دارم واسه ی اولین با مداد رنگی کار میکنم کاشکی خوب بشه?