از چشم افتادن می‌تونه خیلی قشنگ باشه. فکر کن تمامتو واسه یکی می‌ذاری، میدوئی، تلاش می‌کنی واسه بودنش، اولویتت می‌شه، می‌جنگی و بار ها شکست می‌خوری، شب های زیادی ناراحت می‌مونی و بازم توی قلبته. یهو یه روز یه کاری انجام می‌ده یا یه حرفی می‌زنه که تو کلاً نا امید می‌شی و از چشمت می‌افته. انگار یک چیزی درون تو اون فردو رها می‌کنه. فرکانسی که بین تو اون بود قطع می‌شه. صبح روز بعد که از خواب پا می‌شی نه ناراحتی نه عصبی. همه چیز توی اروم ترین حالت خودشه. انگار نه انگار همچین فردی وجود داشته. صبحانتو می‌خوری، بعد مدتی به خودت می‌رسی، ذهنت خالیه و می‌تونی بالاخره به چیزای غیر اون فکر کنی. می‌تونی تمرکزتو بذاری روی خودتو کارای مورد علاقت و ایندت. می‌تونی یه نفس راحت بدون اون بکشی و بالاخره قشنگیای زندگی که به خاطر اون تاریک شده بودن رو ببینی. چیزی که به نظرت غیر ممکن بود.

-دیاکو.

باز میخندم که خیلی...

یکی میگفت ما اگه ۷۰ سال هم عمر کنیم فقط هفتادتا بهارو دیدیم،
راستش جمله سطحی و ساده‌ای شاید بنظر بیاد،
ولی بنظر من واقعا غم انگیزه،
بنظرم واقعا کمه،
من کلی کتاب نخونده و فیلم ندیده دارم...
خیلی چیزا رو نمیدونم،
خیلی جاها رو نرفتم،
زندگی چقدر کمه واقعا...

سرماخوردگی و گرفتگی صدام هم نتونست مانعم بشه ک این چند بیت زیبا رو خوانش نکنم??❤️
امیدوارم لذت ببرید?

ولی میخندم...
#گیتی_دکلمه
#شعر
https://t.me/giti4

من دیگه باید چجوری بگم؟
https://t.me/giti4

https://t.me/giti4

نیمی از من خسته‌ست، شبیه یک زنِ صدساله.
نیم دیگرم شبیه یک دختر بچه‌ی دیوانه.
بین این دوتا به سختی زندگی می‌کنم
به یکی میگم هیس
به اون یکی میگم وایسا !
نه زنِ خسته ساکت میشه
نه دختر بچه‌ی خستگی ناپذیر می‌ایسته!
زندگی ازم نمی‌پرسه چی می‌خوای
فقط می‌گذره...