باهم برقصید

گوشه‌ای از سبک زندگی آدم حسابیه یک مملکت.

#حمیدرضا_صدر

واقعا فکر شو کن همه ما یه اتفاقی یه چیزی باعث شد دنیا رو بیشتر بشناسیم و از حدود محدود خودمون فراتر بریم.

پاراگراف دوم رو خیلی دوست دارم.

من خودم نیمار را به عنوان یک فوتبالیست پرحاشیه، بی‌اخلاق و بی‌بندوبار می‌شناسم؛ میدانم که خیلی‌ها شبیه من فکر می‌کنند.
نیمار کوهی از تکنیک و استعداد و به قولی یک برزیلی تمام عیار بود. کسی که نیاز نبود به سختی رونالدو تمرین کند تا چشمها را خیره کند.

《ولی این توصیف شاعرانه از او بعید بود جز آنی از قلبش ساطع شده باشد.》

[فوتبال هم از دست جُستار‌های جسورانه علی در امان نماند]

بخدا شرافت و نجابت از شما سرریز می‌شود؛ تعارف نمی‌کنم؛ شما ابر‌های بارانزا در برهوت خشک سیستانید و دست باد در هجوم مونوکسید کربن به تهران.
شما ستون‌های پایه‌گذار جهانید؛ ای که همه در دریای مهربانی زلالت تنی به آب زد‌ه‌اند؛ زخم‌های آلوده به عفونت رنج‌های روزگار‌ را در تو شسته‌اند؛ ببخش اگر ناتوانم در جبران دریای محبتت که مرا جرعه آبی بیش نیست.
بدان که غمت که دریا را طوفانی میکند‌ این قلب‌ها از سینه بیرون می‌زنند. قسم به زلال وجودت این ناتوانی من را پای قدرناشناسیم نگذار.

《جایی در صمیم قلب علی، برای دوستان عزیزتر از جانش》

احوال عاشقان را از دارالمجانین جویا شوید؛ از نجدی‌ها، سعدی‌ها، فروغ‌ها و...

***عاشقان، گياهانند

كه می‌رویند

می‌میرند

سبز می‌شوند

می‌ریزند

باران كه می‌بارد، چتر نمی‌خواهند

زمستان‌ها

بی‌كلاه و پالتو نپوشیده

می‌ایستند روی در روی و نگاه برف

چشم در چشم یخبندان

بی‌شرمساری اندام برهنه‌شان از برگ

عاشقان گياهانند كه ریشه‌هایشان فرو رفته است.

در كف دست من

در استخوان كتف تو

در جمجمه شكسته من

و این خاطرات من و توست

كه توت می‌شود يک روز

انار می‌شود گاهی

كه دیروز انگور شده بود

كه فردا زيتون

و تلخ.***

《بیژن‌جان نجدی》

در حال طواف از اداره آب و فاضلاب تا خانه.