چه بی‌رحمانه ردای ظلمت را به تن کرده‌ای!
آنکه به او می‌تازی، تویی!

#علیف

گر عقل پشت حرف دل "اما" نمی‌گذاشت
تردید پا به خلوت دنیا نمی‌گذاشت
از خیرِ هست و نیست دنیا به شوق دوست
می‌شد گذشت، وسوسه اما نمی‌گذاشت
اینقدر اگر معطل پرسش نمی‌شدم
شاید قطارِ عشق مرا جا نمی‌گذاشت
دنیا مرا فروخت، ولی کاش دست کم
چون بردگان مرا به تماشا نمی‌گذاشت
شاید اگر تو نیز به دریا نمی‌زدی
هرگز به این جزیره کسی پا نمی‌گذاشت
گر عقل در جدال جنون مردِ جنگ بود
ما را در این مبارزه تنها نمی‌گذاشت
ای دل بگو به عقل که دشمن هم این‌چنین
در خون مرا به حال خودم وا نمی‌گذاشت
ما داغدار بوسه‌ی وصلیم چون دو شمع
ای کاش عشق سر به سر ما نمی‌گذاشت

بس گل شکفته می‌شود این باغ را،
ولی/
کس بی بلای خار،
نچیده‌ست از او گلی...

میزان تحمل تجربه‌ی خشم، توسط مجموعه‌ی بیمار و درمانگر، صرفاً معادل میزان تحمل تجربه‌ی عشق توسط این دو، در همان زمان است. این تجارب در ترکیب با هم، تجربه و حل‌وفصلِ احساس گناه _ که نیروی بیماری‌زای اصلی در همه بیماران به جز بیماران کم‌مقاومت است _ را میسر می‌سازد. اگر درمانگر یا بیمار نتواند این احساسات متناقض را تحمل کند، این روند به عناصر ایده‌آل‌سازی(Idealization) و ارزش‌زدایی(Devaluation)، تفکیک(Split) می‌شود و یا به محدود‌شدن اثرات درمان یا به عوارض منجر خواهد‌شد.

#آلن_عباس

روزتون پر بار

@alifphoto

عشق، بیماریست! بیماریِ خودخواهی!
عشق، تملک‌خواه است! عشق، تمامیت‌خواه است!
تو معشوق منی، چراکه برای "من"، خوشایندی!
انگار منیّتی درکار است!
پس فایده‌ی این احساسِ بیمارگونه چیست؟! آنجا که #سایه می‌گوید: "عشق، آزادیست...، عشق آغاز آدمی‌زادیست..." از کدام آزادی و آدمیت سخن می‌گوید؟!
به فهمِ تجربه‌ی زیسته‌ام، عشق احتمالاً تنها آیینه‌ایست که فرونشستن خنجرِ واقعیت بر قامتِ خیالاتت را به تو نشان خواهد داد!

اکنون می‌فهمم که تعبیر #سایه از عشق وقتی که می‌گوید:
"سوختن در هوای نور شدن/ سبك از حبسِ خویش دور شدن"، به کجا نظر دارد...

#علیف

به گمانم ما در درون خود، علاوه بر ناظری که کارش حل‌وفصل تعارضات و فراهم‌سازی انسجام است، یک حظ‌برنده نیز داریم که از کار این ناظر به شگفت می‌آید و با شوق، او را تحسین می‌کند.

#علیف

می‌دانی چرا وقتی دلبری که فکر میکردی دوستت دارد، رهایت می‌کند، این مقدار درد را احساس می‌کنی؟
چون این تنهایی، به یادت می‌آورد که بر قامتِ خودشیفتگی‌ات، تَرَکی بزرگ افتاده است....

#علیف