به نام خدا. "منطقه‌ مرکزی ایران" و "جبل‌عامل لبنان" با پیوندی به قدمت ۵ قرن، دو مرکز مهم تشیّع علوی به شمار می‌روند. در امتداد استقرار برخی سادات در منطقه‌ مرکزی ایران به سال ۲۳ق و نیز حضور فرزندی از امیرالمومنین‌علی(ع) در سال ۶۱ق در مزرعه‌ آراندشت و همچنین…

به نام خدا. "منطقه‌ مرکزی ایران" و "جبل‌عامل لبنان" با پیوندی به قدمت ۵ قرن، دو مرکز مهم تشیّع علوی به شمار می‌روند. در امتداد استقرار برخی سادات در منطقه‌ مرکزی ایران به سال ۲۳ق و نیز حضور فرزندی از امیرالمومنین‌علی(ع) در سال ۶۱ق در مزرعه‌ آراندشت و همچنین…

به نام خدا.
"منطقه‌ مرکزی ایران" و "جبل‌عامل لبنان" با پیوندی به قدمت ۵ قرن، دو مرکز مهم تشیّع علوی به شمار می‌روند.
در امتداد استقرار برخی سادات در منطقه‌ مرکزی ایران به سال ۲۳ق و نیز حضور فرزندی از امیرالمومنین‌علی(ع) در سال ۶۱ق در مزرعه‌ آراندشت و همچنین به واسطه‌ حضور جناب ابوذر غفاری در دوره‌ خلافت عثمان از سال ۲۴ق در منطقه‌ی جبل‌عامل لبنان، این دو منطقه در ایران و لبنان به عنوان پایگاه مهم تشیّع شناخته می‌شوند.
در این میان نظر به اینکه در قرون ۱۰ و ۱۱ق بر اثر فشار دولت عثمانی از یک سو و دعوت حکومت شیعیِ تازه‌تأسیس صفوی از سوی دیگر، علمایی از جبل‌عامل به ایران هجرت کردند، حضور ابوالحسن خطیب به دستور محقق کرکی در دوره‌ شاه طهماسب به منطقه مرکزی ایران، باعث شد تا مسجد جامع آران به عنوان یکی از مراکز درسی دینی و پیوندگاه مروجان شیعی ایران و لبنان شناخته شود.
با این وجود می‌توان به وجود موثر آیت‌الله‌ میرزا احمد عاملی به عنوان نسل دوازدهم ابوالحسن خطیب اشاره کرد که هنوز رونق حضور معنوی وی پس از ۷۵سال از رحلتش در جوار حرم مطهر حضرت محمدهلال‌بن‌علی‌بن‌ابیطالب(ع) برپا و پایه‌های اعتقادی مردم بخاطر خدماتش در دوره‌ معاصر و در طول دوره‌ی زندگی اجدادش در قرون گذشته برقرار بوده است.
نظر به جایگاه معنوی عالمان جبل‌عاملی لبنان از ۵ قرن پیش در منطقه مرکزی ایران و با توجه به اتفاقات ناگوار اخیر در پایتخت لبنان به ویژه شهادت مجاهد شهید، جناب سید حسن نصرالله، به این وسیله مراتب همدردیِ ارادتمندان به خاندان جبل‌عاملی را با مردم مصیبت‌زده‌ی لبنان اعلام می‌دارد.
@daftin

به نام خدا.
«چراغان» را میرزا محمدرضا سامانی معروف به وصاف بیدگلی حدود ۱۳۴ سال پیش با موضوع جغرافیای قصبه‌ی بیدگل نوشته است.
وصاف از دوستان نزدیک ملامحمود امام جمعه آرانی(پدر نظام وفا) بود و بیشتر ایام هفته در خانه‌ی ملامحمود واقع در محله دربند آران با وی مصاحبت داشت.
ایام محرم بحرطویل این شاعر و عارف سر زبان‌هاست:
«می‌کند از دل و جان وِردِ زبان، روز و شبان، غمزده وصاف حزین، وصف مهین، یکه‌سوار فرس شیر دلی، فارس میدان یلی، سلطان و ولی، حضرت عباس‌علی‌(ع) ...»
بررسی مسایل اجتماعی آن روزگار از نگاه وصاف دور نمانده و قابل تامل است:
«در هر محله مایحتاج از قبیل حمام و مسجد و آب‌انبار و غیره ساخته‌اند و بعد از رواجِ مذهبِ تشیّع و ساختنِ حسینیه‌ها و تكیه‌گاه‌ها و آلات و ادواتِ عزاداری حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام، قدما و رؤسای این قریه برای رفعِ نزاعِ محله‌بازی، برای هریك از محلات دوازده‌گانه، سرحدّی قرار داده و طوماری در این باب نوشته و مُهر كرده‌اند و هر سه قسمی‌ را به اسمِ "یک محله و دو جزو" مجزا نموده که هر یك حدّ خود را دانسته، در ایام محرم با جریده و عَلَم و طوق و بیدق پا از حدِ خود بیرون ننهند.»
@daftin

به نام خدا.
پدر، «محمدرضا» نامیدش و مادر، «علیرضا»، خواندش، از ابتدا قصه‌ مادرانه‌‌ دانه‌ بهشتی «انار» در گوشش نواخته شد تا پس از سعی در «صفا» و «مروه‌»های متعدد کودکی، نوجوانی و جوانی‌، استاد«محمدعلی» را سر دوراهی‌ یافت و گستره‌ جهان‌بینی‌اش از «آران‌دشت» به «ژاپن» گسترده شد.
آشنایی با پروفسور محمدعلی طوسی(پدر علم مدیریت آموزشی در ایران)، باعث شد، مطالعه‌ی آموزش و پرورش «ایران» و «ژاپن»، موضوع پایان‌نامه‌‌اش شود.
نقل روایتش از«توسعه در ایران» در امتداد نظریات دکتر حسین عظیمی آرانی، موجب شد تا در فرآیند صفا و مروه‌ی «یادگیری_یاددهی»، برای رسیدن به‌ فرآورده‌های «پداگوژی»، از نظر تا عمل، از پروژه تا پروسه، از فرآیند تا فرآورده، از فردی‌گرایی تا نهادی‌نگری، از پسین‌گزینی تا پیشین‌خواهی، از سی‌مرغ تا سیمرغ، از امتناع فراگیری تا تمنای یادگیری و از صبر تا صدر، در رفت و برگشتی مدام باشد.
از خاطرات کودکی‌اش به هنگام مطالعه در کتابخانه‌ی محمد‌هلال(ع) که در نزدیکی آن، پیکر اموات را با واژه‌های «افهم»_ «اسمع» یا فلان بن فلان به خاک می‌سپردند، درسی عمیق فراگرفته و با تأسفی عمیق‌تر می‌پرسد چرا افهم_اسمع در پایان زندگی؟ چرا در زندگی، گوش‌مان به تکرار واژه‌های فهمیدن و شنیدن آشنا نیست؟!
بدین‌سان، سعی «محمدرضا_علیرضا» در «ایران_ژاپن»، «محمد_سان» را با کوله‌باری از تجارب «شرق_غرب» به ارمغان آورده که با روایت پروفسور محمدرضا سرکار آرانی از توسعه ایران، به قلم دکتر حسین قربانی و به اهتمام دکتر رنانی و پویش فکری توسعه، به نشر «کتاب شرق» در این روزگار غریب، رونقی اندیشه‌ورزانه‌تر بخشیده شده است.
@daftin