...🎋تا رهایی(۱۳۹)
مذهب رندان
فکر خود و رای خود در عالم رندی نیست
   کفرست درین مذهب خود بینی و خود رائی
بر اساس منش عدم تعلق و بینش عدم تعقل که در کنار هم مذهب حقیقی رندان را ایجاد می کنند، حافظ خود را بی محابا رها می کند و با جسارتی کم نظیر که او را در زمره ی بزرگ ترین معترضان تاریخ جهان قرار می دهد، می ایستد در برابر زاهدان ریایی و مدعیان و ظاهر پرستان و واعظان غیر متعظ و دین فروشان مدعی که جملگی تحت لوای رمزهایی تهی شده از معنا و دینی بدل شده به تجارت روح ، زهر جهالت خویش را می پراکنند ، در حالی که در حقیقت خود مردمانی اند بی درد و طبل هایی تو خالی. دقیقا همین ها هستند که قرآن را "دام تزویر "مي کنند و هرگز به مذهب عشق ره نمی برند:
با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی
       تا بی خبر بمیرد در درد خود پرستی
**
حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی
دام تزویر مکن چون دگران قرآن را
*      
عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
           که گناه دگری بر تو نخواهند نوشت
من اگر نیکم اگر بد تو برو خود را باش
      هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت
***  
واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می کنند
چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند
*
ناامیدم مکن از سابقه ی لطف ازل
تو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت 
از کتاب:پنج اقلیم حضور*،اثر داریوش شایگان،صص:۱۴۱-۱۴۷.

...🎋تا رهایی(۱۳۸)
آری،
تا شقایق هست زندگی باید کرد (۲)

...🎋تا رهایی(۱۳۷)
آری،
تا شقایق هست زندگی باید کرد(۱)

?صفت عالمان حقیقی
در ماه‌های اخیر توفیق دیدار و گفتگو با چند تن از ایران شناسان بزرگ اروپا و دانشمندانی که از راه آثارشان آنان را می شناسم، برای نویسنده ی این سطور دست داد. فروتنی و انصاف و کم توقعی و بی ادعایی و افتادگی شان -که صفت حقیقی عالمان است- ناگزیر فکر بنده را به آن چه در محیط خودمان دیده ایم و می بینیم متوجه ساخت.باور کنید که اثاث خانه ی یک کارمند ساده ی ادارات ما از اسباب زندگانی برخی از این دانشمندان که شهرت جهانی نیز دارند مجلل تر بود چندان که بیش از علم شان، آموختن زندگانی عادلانه و ساده و بی پیرایه شان برای ما درخور تامل می نمود و حال آن که اگر مثل ما فکر می کردند و مغرور می شدند بایستی ادعای پیغمبری بنمایند ! ما به جای کسب علم غالبا به بضاعت اندک قناعت ورزیده به خویشتن مفتون گشته ایم و چون "نمی دانم" و اعتراف به نقص نیز در نظرمان گناه است کم‌کم چنان در این اشتباه غوطه ور شده ایم که همه خود را از دنیا طلبکار می دانیم و پرتوقعی و پر ادعایی به صورت مرضی اجتماعی در ما بروز کرده است چندان که بدبختانه گاه همت ما سست شده و از کوشش باز می مانیم.
از کتاب:برگ هایی در آغوش باد،جلد دوم،صص: ۹-۹۴۸ ، نوشته ی دکتر غلامحسین یوسفی

?ویدیوی نفیسه کوهنورد خبرنگار BBC از داخل حرم حضرت زینب (س)

...?تا رهایی(۱۳۵)
من یقین دارم شما نیز گریسته اید

نیاز حیاتی بشر?
جهان آشفته ، بیش از هر چیز نیاز به عشق دارد.بشر جنگ ها و ستیزهای بسیاری را پشت سر گذاشته و اینک باید از آن ها درسی شایسته بیاموزد:
نبود رنگ دو عالم که نقش الفت بود//زمانه طرح محبت نه این زمان انداخت
و حافظ برای چنین جهانی پیامی کارآمد دارد:
یک حرف صوفیانه بگویم ، اجازت هست؟// ای نور دیده ، صلح به از جنگ و داوری
از کتاب:حافظ اندیشه ، نوشته ی:مصطفی رحیمی، ص:۱۶۴

حکایت کسانی که در این ماجرا دل و زبان یکی نداشتند و به سودای جاه و مقام جوهر روح بر صحیفه ی تظاهر و ریا جاری کردند داستان آن صیاد نگون بختی است که در شکار سایه، رنجور و فرسوده و بی نصیب ماند(داستان اش را در دفتر اول مثنوی بخوانید. شیرین است و بس عبرت آموز )
در پایان لازم است اشاره کنم که یقینا آقای باقری از وصفی که در حق شان نوشته ام نه تنها شاد و خوشحال نخواهند شد که چه بسا آزرده خاطر هم بشوند اما من هم وظیفه ای داشتم که بر دوشم سنگینی می کرد باید آن را به انجام می رساندم.امیدوارم دینم را در حق این دوست ارجمند و بزرگوار ادا کرده باشم.
       یا حق، ارادتمند-محمود قراول
                          ۱۴۰۳/۹/۲۲

?آفتابی در میان سایه ای
با تقدیم سلام و ارادت خدمت تمامی دوستان ارجمند و هم اندیشان عزیز، مخصوصا آن دسته از یاران جان که نامشان در فهرست کاندیداهای مدیر کلی آموزش و پرورش خراسان رضوی ، چندي بر سر زبان ها افتاد.
در ابتدا باید تاکید کنم جملگی دوستان که از جانب گروه های مختلف اصلاح طلب برای احراز پست مذکور معرفی شدند شایستگی تمام و کمال برای احراز این پست را داشتند ، چه جوان ترهایی که سواد و دانش بالایی داشتند و چه بزرگانی که تجربه های ارزنده مدیریتی را در کارنامه ی درخشان خود ثبت کرده بودند. حتی شایستگی اخلاقی و حرفه ای جناب آقای سلطانی-معاونت محترم فعلی اداره کل-بر همگان آشکار است. اما باید بپذیریم که حق به جانب اندیشه ی پیروز در انتخابات است. چه بسا که اگر جناح مقابل پیروز می شد دوستان ما هیچ ادعایی نداشتند و تصدی پست مدیر کلی را حتی در مخیله شان هم راه نمی دادند چون تجربه نشان داده است تمامیت خواهی و تعصب های مدیریتی جزو هویت سیاسی اصولگرایان و مخصوصا پایدارچی ها است.
اما سخن بر سر مسأله‌ اساسی دیگری است که  قبل از ورود به مسأله ی مورد نظر باید در نقد عملکرد نپخته و ناصواب وزیر محترم آموزش و پرورش اشاره ای داشته باشم که جناب آقای دکتر کاظمی گویا از یاد برده اند که ایشان کارگزار نهادی فرهنگی ، تربیتی و آموزشی هستند نه متولی یک سازمان سیاسی. در عرصه ی فرهنگ ، حقیقت موضوعیت دارد آن چنان که در عرصه ی سیاست ، قدرت مرکز تمام توجهات و تصمیم گیری هاست. آقای وزیر نباید مقهور قدرت می شدند و از بیم استیضاح  -آن چنان که در افواه افتاده است-  متزلزل می گشتند. طبیعی است که صاحبان قدرت برای حفظ قدرت نه چندان مشروع خود از هر وسیله ای استفاده کنند. آقای وزیر خراسانی اند ، نیروها و زیر و بم آموزش و پرورش خراسان را به خوبی می شناسند ؛ حق این بود مدبرانه تر عمل می کردند و خیلی قاطع و سریع و بدون تردید و تعلل کاری را که به پشتوانه ی خرد جمعی حاصل شده بود حرمت می نهادند و به انجام می رساندند تا اینک از عملکردشان شائبه ی بی صداقتی و تفرقه‌افکنی بین دوستان به مشام نرسد. بگذریم. نقد منصفانه تر ایشان بماند برای وقتی که غبار و هیاهوی رندان و فرصت طلبان فرونشسته باشد.
و اما بخش پایانی و اصلی نوشته که انگیزه نگارنده است بدین قرار می باشد که ؛ این جانب از حامیان آقای "احمد باقری "برای احراز پست مدیر کلی استان بودم و این موضوع را هم آشکارا و با افتخار بیان کردم اگر چه ذره‌ای از ارادتم به دوستان عزیزی که بر کرم و بزرگواری شان امیدها دارم ؛ نه تنها کاسته نشده است که بعد از این ماجرا افزون تر هم شده است چون زندگی ادامه دارد و من عاشق زندگی ام.
این جانب به عنوان کسی که به اتفاق جمعی از دوستان خدمت آقای باقری رسیدیم و به اصرار زیاد از ایشان خواستیم برای پست مدیر کلی اعلام آمادگی کنند ؛ وظیفه دارم حال که کار به سویی دیگر منحرف شده است ، دین خود را نسبت به ازخودگذشتگی و حقانیت ایشان ادا کنم و به یکی-دو دلیل از دلایل زیادی که خواستار مدیریت ایشان بودم ؛ اشاره ای بکنم.
روندی که در کمیته ی بررسی و معرفی کاندیداهای پست مدیر کلی طی شد ، مشخص کرد در مجموعه دوستان بودند کسانی که در مواردی از جهت توان مدیریتی بر آقای باقری اندکی برتری داشتند اما وجود پاره ای ویژگی های منحصر به فرد در آقای باقری، من حیث المجموع،ایشان را شاخص تر کرده بود. کیست که نداند انسان صددرصد وجود ندارد. "فکر معقول بفرما ، گل بی خار کجاست؟"
آن چه این جانب در وجود آقای باقری دیده است یقینا به درجاتی در وجود بقیه ی دوستان هم قابل مشاهده است اما من به درک و دریافت دیگرگونه ای که مبتنی بر مشی و منش آقای باقری است ، رسیده ام.
باقری در نظر نگارنده ، آن فاضل پرمایه ای است که زبان را آیینه ی دل کرده است. آن چنان نیست که در دل چیزی نهان داشته باشد و بر زبان جلوه ای دیگر آشکار سازد. او را همتی آن چنان بلند است که از دستبرد هوا و هوس در امان اش نگاه داشته است. با چنان ایمانی امیال و آرزوها را در بند کشیده است که هرگز در بند پست و مقام گرفتار نمی آید. عطش نیاز به قدرت و حب جاه را بر لب چشمه ی صداقت و نیکی فرو نشانده است. حقیقت را در پای هیچ مصلحتی ذبح نمی کند. مرعوب خداوندگاران زر و زور و تزویر نمی گردد. او را امتیازهای اخلاقی و شخصیتی فراوانی است که وصف اش را فرصتی مفصل می باید. مختصر آن که به گفته ی حضرت مولانا، باقری دردانه ی گنجینه ی شرافت است که:
(هست)شخصی،فاضلی، پر مایه ای
                     آفتابی در میان سایه ای
آری،سیه رویان سایه دوست بقای خود را در غیبت خورشید می جویند که:"غیبت خورشید بیداری کش است"