درخورِ صبح شنبه.

درست است که هیچ‌ چیز نمی تواند جای صحبت کردن را بگیرد؛
ولی گاهی اوقات خیلی چیزها جلوی صحبت کردن را می‌گیرد.
گاهی اوقات یک‌سری چیزها را نمی‌توان گفت.
گاهی اوقات میان ِ حرف زدن قدرتِ برخی کلمات احساس نمی‌شود،
ولی موقع ِ نوشتن و خواندن محسوس‌تر است...
؛
گاهی اوقات که نمی‌توان گفت دل شکستگی را، باید نوشت...
گاهی اوقات دلخوری را باید نوشت
خوشحالی را باید نوشت
خنده را باید نوشت،
گریه را باید نوشت،
خشم را باید نوشت
عشق را باید نوشت،
نفرت را باید نوشت...
گاه حرف‌ها شنیده نمی‌شوند...
اما نوشته ها این توان را دارند
که بارها خوانده شوند
و معنی آن‌ها تا اعماق وجودمان ریشه کنند.

مرضیه ملازمانی

«زنی که حس و حالش با یک کتاب، یک شعر، یک آهنگ یا یک فنجان قهوه بهتر می‌شود، هیچ چیزی شکستش نمی‌دهد؛ حتی زندگی جلوی او می‌بازد.»

?جبران خلیل جبران

در گِل بِمانده پایِ دل؛ جان می‌دهم چه جایِ دل
وَز آتشِ سودایِ دل، ای وایِ دل، ای وایِ ما...

_حضرت مولانا.

ما آدم ها زنجیره طولانی از نگفته ها، نشنیده ها، و حسرت هاییم .
و عاقبت روزی که دیگر فرصت نداریم میفهمیم که عمق مسئله بسیار فجیع است؛
و دست ما از دنیا کوتاه!
انسان دارای تدبیر و هوشمندی است اما تا ثمره هوشمندی خویش را بیابد، عمر درازی را از سر میگذراند .
آدمی، ای آدم بیچاره !
همیشه فکر میکردیم زندگی چه قدر آسان است .
اما همین اشتباه ما را سال ها به عقب پس زد .بیایید به این حقیقت دست یابیم که
زندگی اصلا آسان نیست، زندگی معادله آسانی نیست که بتوان با دو دو تا چهارتا حلش کرد، به طور کلی تنها وجه شباهت زندگی با ریاضی این است که هر کس می‌تواند از روش خودش به مسئله پاسخ دهد، مسئله ای که حتی جواب یکسان و مشهودی هم برای او وجود ندارد .
و آری اینجاست که این آدم بیچاره و خوش خیال خودش را در مسیری می اندازد که عاقبت نمی‌داند به کجا ختم میشود ..
گُمی؟
خب معلوم است، وقتی با خیالی خوش سر به بیراهه میگذاری همین می‌شود که میبینی .
منتظر منجی و نجات دهنده ای ؟
آخر تو کدام آدم را دیده ی که توانسته از غافله عمر نجات بیابد ؟
مرگ ..
چیزیست که انتظار همه را میکشد، مرگ، طعمه خوبی دارد و آن هم زندگی پر رمز و راز هر یک از ماست .
(کاش زود تر طعمه مرگ شویم تا بیش از این در امتحان زندگی نباخته ایم .)
جملات آدم های ساده و دیر فهم!
زندگی را نباید پایان داد، زیرا او خودش شکارچی ماهریست و تو هر چند هم زبده باشی عاقبت گرفتار مرگ میشوی .
پس این حماقت احمقانه را کنار بگذار، مترس، و خودت دم به تله ی زندگی نده .
زندگی عاقبت در تیر راس مرگ است پس تا پایش نلغزیده، او را نجات بده .
میدانی چیست عزیز، زندگی پر از بالا و پایین، چپ و راست است .
و تو در این میان دیوانه میشوی، اما عیبی ندارد تو را همین بس که بتوانی خودت را از چنگال های وحشی افکار مریضت نجات دهی. کافیست؛
تو توانمندی، تو پر از اهمیتی، تو شکوه مند و دوست داشتنی هستی پس بهتر است در دهان آن افکار ذلیلت را گِل بگیری .
میدانم تو هم خسته ای از این چرخه ای پر تکرار اما این هم از حقه های زندگیست، حواست را جمع کن و هوای خودت را داشته باش.
لاجرم مجبور میشوی زندگی را زندگی کنی، پس بیش از اینکه مجبور شوی،انتخابش کن .
و همین .

#ستایش_نوشت@ManeDiv

_در حقیقت انسان همیشه منتظر خواهد ماند.